Nie żyje 103-letnia Agnes Keleti. Uniknęła Auschwitz i zdobyła pięć złotych medali IO

Agnes Keleti zapisała się wielkimi głoskami w historii sportu. Pierwsze medale olimpijskie wywalczyła podczas igrzysk w Helsinkach w 1952 roku. Sięgnęła wówczas po złoto, srebro i dwa brązy. Swój dorobek powiększyła cztery lata później w Melbourne, gdzie aż czterokrotnie zostawała mistrzynią olimpijską i dołożyła do tego dwa srebra. W 1954 roku stała się mistrzynią oraz wicemistrzynią świata w Rzymie, zdobywając także brązowy "krążek". W czwartek 2 stycznia Węgierski Komitet Olimpijski poinformował o śmierci jednej z największych legend gimnastyki i węgierskiego sportu.

"Nie żyje Agnes Keleti, pięciokrotna mistrzyni olimpijska w gimnastyce, sportowczyni narodu, która zdobyła najwięcej medali olimpijskich dla Węgier. (...) Legenda trafiła do szpitala Honved w Budapeszcie pod koniec grudnia z objawami zapalenia płuc. Miał 103 lata. Agnes Keleti jest m.in. zmarłą członkinią Węgierskiego Komitetu Olimpijskiego. MOB (skrót od Węgierskiego Komitetu Olimpijskiego - red.) składa wyrazy współczucia rodzinie oraz społeczności gimnastyków. Ostatnie pożegnanie odbędzie się w dniu urodzin Keleti, 9 stycznia" - czytamy na stronie MOB.

Keleti pożegnał także Międzynarodowy Komitet Olimpijski. "Zawsze będziemy pamiętać nadzieję, jaka pojawiła się w oczach pięciokrotnej mistrzyni olimpijskiej, gdy obchodziła setne urodziny i była świadkiem narodzin nowego pokolenia sportowców" - czytamy we wpisie MKOl w serwisie X.

Od 2019 roku po śmierci Finki Lydii Wiedman była najstarszą żyjącą mistrzynią olimpijską.

Agnes Keleti urodziła się 9 stycznia 1921 roku w Budapeszcie. W wieku 17 lat dołączyła do reprezentacji Węgier w gimnastyce. Niestety jej kariera została wstrzymana przez wybuch II wojny światowej. Keleti ze względu na żydowskie pochodzenie groziła deportacja do Auschwitz, dlatego ukryła się w wiosce na południe od Budapesztu, posługując się fałszywymi dokumentami. Niestety, ale tragedia nie ominęła jej rodziny. Jej ojciec oraz kilku członków rodziny zostało zamordowanych w niemieckim obozie na terenie okupowanej Polski. Legendarna Węgierka w trakcie wojny potajemnie trenowała nad brzegiem Dunaju, starając się utrzymać formę, a zarabiała na życie, pracując jako pokojówka.

Po wojnie Keleti potrzebowała trochę czasu, by wspiąć się na sportowy Olimp. Udało jej się to w Helsinkach, a później doszło kolejne wspomniane już wielkie sukcesy. Powiadała, że nie rywalizowała dlatego, że lubiła, a dlatego, że chciała zwiedzać świat. Przez rosyjską inwazję na Węgry w 1956 roku po raz drugi w jej życiu nastąpił nagły przewrót, przez który Węgierka postanowiła na stałe wyemigrować do Izraela. Tam poznała i poślubiła węgierskiego nauczyciela sportu Roberta Biro w 1959 roku, z którym miała dwoje dzieci. Po przejściu na emeryturę pracowała jako nauczycielka wychowania fizycznego i trenowała izraelską drużynę narodową.

Za wybitne wyniki sportowe otrzymała szereg nagród, m.in. tytuł zasłużonego sportowca Węgierskiej Republiki Ludowej w 1954 r., w 1981 r. została członkiem Żydowskiej Galerii Sław Sportu, w 2004 roku została wybrana sportowcem węgierskiego narodu. Keleti miała nie tylko wybitną sprawność fizyczną, ale również umysłową. Posługiwała się aż czterema językiami. Poza ojczystym węgierskim, także hebrajskim, angielskim oraz niemieckim. 

Ostatniego wywiadu udzieliła przy okazji swoich 103. urodzin 9 stycznia 2024 roku i wówczas na zakończenie powiedziała: "To był mój ostatni wywiad. Nie mam nic więcej do opowiedzenia na temat mojego życia, a ono musi się kiedyś skończyć. Teraz jestem już na to gotowa".