Żużel. KASA WYRZUCONA W BŁOTO, CZYLI KATASTROFA PO CZĘSTOCHOWSKU
Po porażce we Wrocławiu i wygranej Motoru w Toruniu wiadomo już, że Eltrox Włókniarz Częstochowa drugi rok z rzędu nie awansuje do fazy play-off PGE Ekstraligi. To katastrofa dla klubu, który w zimowym oknie transferowym przewietrzył skład i wpompował w niego grube miliony. Wszystko z myślą o medalu, którego znów nie uda się powiesić w gablocie.
Eltrox Włókniarz przed sezonem był okrzyknięty jednym z królów polowania. Prezes Michał Świącik odgrażał się, że udało mu się sfinalizować wszystkie plany transferowe. Zagiął parol na Kacpra Worynę z ROW-u Rybnik i kończącego wiek juniora, ale idealnie dopasowanego do nowego przepisu o U24 - Bartosza Smektałę z Fogo Unii i dopiął swego. Dorzucił sprowadzonego z Ostrowa Jonasa Jeppesena. Skład obudowano wokół lidera i kapitana w jednym - Leona Madsena oraz Fredrika Lindgrena i super młodzieżowców. Nie szczędził przy tym grosza na kontrakty.
Nie ma wyniku, cel nie został zrealizowany więc Świącik powinien strącić kilka głów i doprowadzić do jeszcze większej rewolucji. Poza Madsenem i juniorami nikt tak naprawdę nie zasłużył na nową umowę. Woryna pozbierał się na najważniejszą część sezonu, ale Włókniarz potrzebuje raczej konkretniejszej i co najważniejsze regularniejszej armaty. Niewypałem okazało się ściągnięcie Smektały. Odcięcie leszczyńskiej pępowiny, zmiana klubu po raz pierwszy w karierze miała być dla 22-latka krokiem do przodu. Wyszło na odwrót. Jeppesen poza kilkoma przebłyskami odbił się od PGE Ekstraligi jak od ściany.
Świącik słynie z tego, że lubi przywiązywać się do zawodników i dawać im po kilka szans. Zdarza się, że gra ostro i podpisuje z nimi długoletnie kontrakty. Niestety nierzadko trafia kulą w płot i za chwilę może się z tego wyleczyć. Tak zaklepał sobie np. Fredrika Lindgrena.
Z perspektywy czasu pewnie żałuje tego ruchu, bo Szwed jedzie do tyłu i coraz bardziej irytuje swoją postawą kibiców. Zresztą co to za wybuchowa strzelba, która kręci się wokół średniej 1,6? Takie liczby to figurują przy tzw. drugiej linii, a nie żużlowcach z cyklu Grand Prix. Dlatego Świącik musi zapolować na gwiazdę. Przekonać kogoś z topu, inaczej dalej będzie balansował pomiędzy strefą medalową, a dolną czwórką.
À propos Grand Prix. Nic tak nie złości kibiców jak zawodnik pokazuje dwie twarze, i zawody indywidualne kładzie ponad zespół ligowy. A będąc laikiem i oglądając Lindgrena w GP zastanawiałbym się gdzie zarabia lepsze pieniądze.
Generalnie postawienie na Skandynawa kosztem Jasona Doyle’a było kryminałem. Wiadomo, że na Australijczyka trzeba mieć trochę więcej kasy w kieszeni, ale ktoś kto odważnie zapowiada medale, nie może uznawać półśrodków.
Gdybym był Świącikiem, trzasnąłbym pięścią w stół, usiadłbym ze Szwedem, porozmawiał z nim w cztery oczy i spróbował polubownie zakończyć współpracę, nawet jakby miało się to wiązać z wypłatą części wynagrodzenia wynikającą z obowiązującego kontraktu.
Najnowsze informacje z Igrzysk Olimpijskich - Sprawdź
Najzwyczajniej w świecie wydaje się, że to małżeństwo nie ma już przyszłości, a dni Lindgrena we Włókniarzu są policzone. Nawet słuchając Fredrika, da się wyczuć, że on już w Częstochowie się męczy, a klub, drużyna razem z nim.
W niedawnym magazynie na WP Sportowe Fakty gryzł się w język, żeby nie powiedzieć o dwa słowa za dużo na temat przygotowania nawierzchni w Częstochowie i wbił szpilkę Madsenowi. "Podpisując kontrakt, zabieram sobie wolność słowa, więc nie odpowiem zgodnie z prawdą" - rzucił. Mleko się rozlało
Brak pierwszej czwórki posiadając najlepszą parę młodzieżową w kraju i łatającego dziury Kubę Miśkowiaka to naprawdę duża sztuka. To tylko pokazuje, że w seniorce panował totalny rozgardiasz i poza Madsenem nie było pewniaka na dwucyfrówkę.
Nie czepiałbym się za to menedżera Piotra Świderskiego. Krawiec kraje, ile mu materii staje. A tego materiału o dobrej jakości nie miał w tym sezonie zbyt wiele. Sam też za zawodników na motocykl nie wsiądzie.
Włókniarz nie był w stanie przeciwstawić się hegemonom i przegrywał z nimi nawet w domu, a tzn. że nie zasługujesz, aby być w czwórce. Porażki w kiepskim stylu na własnym torze to jest te jedyny, ale sporych rozmiarów kamyczki wrzucone do ogródka Świderskiego. Sęk w tym, że on dopiero zaczyna pracę na tym stanowisku. Samodzielnie drużynę prowadzi dopiero pierwszy pełny sezon. W Częstochowie wpakował się na wysokiego konia. Przeprowadzał operację na żywym organizmie, toru uczył się razem z zawodnikami. Dałbym mu drugą szansę.
