Patryk Dudek wygrał 14. Memoriał Edwarda Janczarza

Łaguta był najlepszym zawodnikiem fazy zasadniczej, w której zgromadził 14 punktów, dając się pokonać tylko w 19. biegu Bartoszowi Zmarzlikowi.

Pierwszy półfinał był rozgrywany na raty. Najpierw został przerwany po upadku w pierwszym łuku drugiego okrążenia Nielsa Kristiana Iversena. Duńczyk jechał wtedy ostatni i został wykluczony. W powtórce okazało się, że start był nierówny i potrzeba było jeszcze jednej powtórki.

W końcu wszystko odbyło się zgodnie z przepisami. Najszybszy na starcie był Dudek, który w fazie zasadniczej zgromadził zaledwie osiem punktów, ale potem wyprzedził go Łaguta i ci dwaj zawodnicy awansowali do finału.

Drugi półfinał także nie odbył się bez powtórzenia. Na pierwszym łuku trzeciego okrążenia upadł Pedersen. Duńczyk zaciekle walczył ze Zmarzlikiem, który na wyjściu z łuku wchodził pod rywala i zaczepił o przednie koło Nickiego.

Sędzia Remigiusz Substyk po oglądnięciu powtórek zdecydował się o wykluczeniu Polaka.

W powtórce najlepszy był Pedersen, a obok niego awans wywalczył Przemysław Pawlicki.

Finał odbył się pod dyktando Dudka, który prowadził od samego początku. Drugi linię mety minął Pedersen, a walka trwała o trzecie miejsce. Ostatecznie zajął je Przemysław Pawlicki, który na ostatnim łuku minął Łagutę.

Zwycięzca Memoriału otrzymał wykonaną z brązu figurę patrona turnieju i nagrodę finansową. Ponadto odcisk jego dłoni na płycie z brązu wraz z inskrypcją znajdzie się w alei triumfatorów Memoriału. Ta powstaje przy moście Staromiejskim w Gorzowie, którym kibice idą na stadion żużlowy.

Edward Jancarz urodził się w 1946 roku w Gorzowie Wlkp. Karierę rozpoczął w Stali w 1965 roku. Trzy lata później zdobył brązowy medal indywidualnych mistrzostw świata. Przez kolejne 21 lat swoją jazdą popularny "Eddy" zachwycał kibiców w Polsce i na świecie. Od 1977 roku przez sześć kolejnych sezonów startował także w barwach Wimbledonu Londyn.

W 1984 roku podczas towarzyskiego meczu z Włochami doznał w Lesznie groźnej kontuzji. Dwa lata później zakończył karierę organizując turniej pożegnalny. Po zejściu z motocykla był trenerem Stali Gorzów i KKŻ Krosno, a krótko też kadry narodowej. W styczniu 1992 roku zmarł ugodzony nożem przez żonę w kłótni domowej.

1. Patryk Dudek (Falubaz Zielona Góra)       8 (2,0,w,3,3) +2+3

2. Nicki Pedersen (Unia Leszno)             12 (2,3,2,2,3) +3+2

3. Przemysław Pawlicki (Stal Gorzów)        10 (1,2,3,2,2) +2+1

4. Grigorij Łaguta (ROW Rybnik)             14 (3,3,3,3,2) + 3

5. Piotr Pawlicki (Unia Leszno)             11 (2,1,2,3,3) + 1

6. Martin Vaculik (Stal Gorzów)              8 (3,0,1,3,1) + 1

7. Bartosz Zmarzlik (Stal Gorzów)           11 (3,1,3,1,3) + w

8. Niels Kristian Iversen (Stal Gorzów)      8 (3,3,1,d,1) + w

9. Emil Sajfutdinow (Unia Leszno)            8 (1,2,2,2,1)

10. Leon Madsen (Włókniarz Częstochowa)       5 (0,0,3,2,0)

11. Antonio Lindbaeck (GKM Grudziądz)         5 (0,3,1,1,w)

12. Jarosław Hampel (Falubaz Zielona Góra)    5 (1,t,2,0,2)

13. Krzysztof Kasprzak (Stal Gorzów)          5 (1,2,1,1,0)

14. Piotr Protasiewicz (Falubaz Zielona Góra) 4 (2,1,0,0,1)

15. Andreas Jonsson (Włókniarz Częstochowa)   3 (0,2,0,1,0)

16. Tomas H. Jonasson (Stal Gorzów)           3 (0,1,0,0,2)

17. Rafał Karczmarz (Stal Gorzów)             0 (0)

Sędziował Remigiusz Substyk (Solec Kujawski). Widzów 9000. Najlepszy czas dnia 59,98 s uzyskał w 3. biegu Łaguta.

Pawo