Znany trener ostrzega polską kadrę. Padła odważna deklaracja

Finał Drużynowego Pucharu Świata w Warszawie będzie jednym z największych wydarzeń żużlowych w historii. Dla Polaków jest to wyjątkowa impreza, ale z drugiej strony ogromne wyzwanie. PGE Narodowy był do tej pory ich przekleństwem.

W Warszawie rozegrano dotychczas 9 turniejów Grand Prix i w żadnym z nich nie triumfował reprezentant Polski. Co prawda kilku z nich było bardzo blisko tej sztuki, ale żaden nie stanął na najwyższym stopniu podium. Jeśli chodzi o Australijczyków, sprawa ma się zgoła inaczej. Ostatnie cztery lata to trzy zwycięstwa Australijczyka w polskiej stolicy. Najpierw wygrał Max Fricke, potem Jason Doyle, a ostatnio Jack Holder. Poza tym w ostatniej edycji równie dobrze spisał się także Brady Kurtz.

Każdy z nich na PGE Narodowym czuje się jak ryba w wodzie. Zresztą obiekt geometrycznie przypomina brytyjskie, aniżeli polskie tory. Podstawowa czwórka to jedynie początek możliwości kadrowych reprezentacji Australii. Mark Lemon w odwodzie dysponuje imponującym zestawem zawodników.

Posiadanie w składzie Jasona Doyle’a, byłego mistrza świata, który wciąż potrafi w każdej chwili wejść na najwyższy poziom, to olbrzymi atut. Ma ogromną chęć do reprezentowania kraju i jest prawdziwym liderem. Mamy czterech czołowych zawodników Grand Prix, a za nimi stoją Ben Cook, Josh Pickering, Ryan Douglas, Sam Masters, Jaimon Lidsey, Rohan Tungate oraz Zach Cook. Tych opcji jest naprawdę sporo

---

Jeśli jednak chodzi o ostatnie trzy finały DPŚ, to padły one łupem Polaków. Sęk w tym, że od 2018 roku rozegrano tylko jeden, bo organizatorom przeszkadzała dominacja naszego kraju. Zakończyli ją, tworząc Speedway of Nations, czyli rywalizację w parach. Teraz jednak Polacy wcale nie są na papierze najsilniejszym zespołem na świecie, co wprost przyznaje sternik rywali z Australii.

- Mam wrażenie, że dysponuję najlepszą kadrą na świecie. To ogromny komfort i coś, co nie zawsze się zdarza. To wszystko dojrzewało przez długi czas. Wystarczy cofnąć się do reprezentacji do lat 21 z 2015 lub 2016 roku - trzech zawodników z tamtej drużyny dziś rywalizuje na światowym poziomie. Na ten moment czekaliśmy naprawdę długo - tłumaczy.

- Dysponujemy dużą głębią składu. Oczywiście kluczowe jest unikanie kontuzji przed najważniejszymi imprezami, ale mamy jeszcze wiele asów w rękawie - kwituje.