Potwierdziły się doniesienia ws. transferów Falubazu. Sprytne zagranie mistrza świata

W Falubazie nie kryją, że 2-letnie kontrakty Villadsa Pedersena, Slatera Lightcupa i Williama Cairnsa, to zasługa 4-krotnego mistrza świata Grega Hancocka. Postawa mentora wspomnianej trójki przekonała zielonogórzan, że warto dać tym młodym zawodnikom szansę.

- Jego rekomendacja oraz udział w rozmowach były dla klubu ważnym sygnałem, potwierdzającym nie tylko skalę talentu nowych nabytków, ale także ich profesjonalne przygotowanie mentalne do uprawiania tego sportu - czytamy na klubowej stronie.

Hancock znów zatem udowodnił, że wie, jak dobrze sprzedać siebie i innych. Zawsze mu to wychodziło. Gdy był zawodnikiem, to w polskiej lidze zmieniał kluby jak rękawiczki. W sumie aż 12 razy. Prezesi w pewnym momencie mieli go dość i nawet pojawił się pomysł, żeby wpisać go na czarną listę. Propozycja nie przeszła, a Sparta Wrocław, której też bardzo na tym zależało, po jakimś czasie zatrudniła Hancocka, jako mentora dla młodych.

Nikt nie ma wątpliwości, że Hancock ma olbrzymią wiedzę o żużlu, ale już to, czy potrafi ją przekazać, jest poddawane w wątpliwość. W pracy z juniorami Sparty efektów nie było, choć oni sami chwalili sobie treningi z mistrzem. Jeszcze gorzej wyglądał mariaż z Szymonem Woźniakiem. Zawodnik z Hancockiem u boku zaliczył jeden z najgorszych sezonów w karierze i z hukiem wyleciał z Grand Prix. Polak przekonywał, że wiele na obecności Hancocka zyskał, ale wyniki tego nie odzwierciedlały.

Zresztą Hancock nie był skupiony na Woźniaku w 100 procentach. W jednej chwili stał w koszulce teamowej Polaka w jego boksie, by już za chwilę robić wywiad z jednym z rywali Woźniaka dla promotora cyklu GP. W międzyczasie tylko zmieniał ubranie.

W Falubazie są na razie Hancockiem zachwyceni. Pamiętają czasy, gdy był zawodnikiem Falubazu. Drużyna z Amerykaninem w składzie zdobyła srebro (2010) i złoto (2011). Hancock w 2011 został też najstarszym mistrzem świata. Miał wówczas 41 lat.

Były zawodnik będzie jednak musiał popracować, żeby te dobre wspomnienia z nim związane nagle nie uleciały. Jeśli Lightcup, Pedersen i Cairns nie rozwiną skrzydeł (choć jeden z nich), to będzie to kolejna porażka byłego mistrza świata. A Falubaz, z Hancockiem czy bez niego, poradzi sobie. Te trzy kontrakty są inwestycją w przyszłość, bo na 2026 zbudowano piekielnie mocny skład, który stać nawet na podium.