Włosi bardzo chcieli tych igrzysk, a to jest już zaskakujące. Na świecie panuje coraz mniejszy entuzjazm, by organizować zimową edycję największej sportowej imprezy czterolecia. W Polsce przekonaliśmy się o tym, gdy w 2014 roku doszło do referendum w sprawie organizacji igrzysk w Krakowie i Zakopanem w... 2022 roku.
80 procent Włochów chciało igrzysk w Mediolanie
Przy 35-procentowej frekwencji aż 69 procent głosujących w Krakowie i Małopolsce było przeciwnych. Z wyścigu o organizację igrzysk 2022 roku wycofały się kolejno: Sztokholm, Lwów, Oslo. Głownie z powodów ekonomicznych. Ostatecznie na placu boju zostały Pekin i Ałmaty. Wygrał Pekin.
O prawo organizacji igrzysk w 2026 roku starało się początkowo siedem miast. Ale do decydującej o wyborze sesji w Lozannie w czerwcu 2019 roku aż pięć z nich zrezygnowało (Sion, Graz, Sapporo, Erzurum, Calgary). Zostały tylko Mediolan/Cortina oraz Sztokholm i Are.
W sondażach przeprowadzonych we Włoszech zdecydowana większość mieszkańców (w niektórych badaniach aż 80 procent) chciała tych igrzysk. Dużo mniejsze poparcie we własnym kraju miała kandydatura Sztokholmu (najwyżej 55 procent).
Zobacz również:
Włosi bardzo sprawnie przygotowali swoją ofertę. Mieli za sobą nie tylko w sondażach, ale także zaangażowali do akcji lobbującej ich kandydaturę najważniejszych polityków i ludzi ze świata sportu. Kandydaturę wspierali legendarny narciarz alpejski Alberto Tomba, czy trener piłkarski, mistrz świata z 2006 roku Marcelo Lippi.
416 km - największa odległość między olimpijskimi arenami
Mediolan wygrał nie z jakąś druzgocącą przewagą, ale jednak zdecydowanie (47 głosów za włoską kandydaturą, 34 za szwedzką).
- Uważnie przyglądaliśmy się obu kandydaturom. Do ostatniej minuty zadawaliśmy pytania. Dostaliśmy gwarancję z sektora prywatnego od Sztokholmu, ale Mediolan zapewnił nas o gwarancjach z trzech obszarach państwowych - miasta, regionu i państwa - powiedział po wyborze przewodniczący Komisji Ewolucyjnej MKOl Octavian Morariu.
Na korzyść Mediolanu przemawiała również mniejsza odległość między arenami sportowymi. W przypadku włoskiej kandydatury największa, czyli między najbardziej oddalonymi miejscowościami wynosiła 416 km, a szwedzkiej - 540 km.
Szwedzi na przykład zaproponowali, by zawody bobslejowe, w saneczkarstwie i skeletonie odbywały się na torze w łotewskiej Siguldzie. Stwierdzili, że nie ma sensu budować nowego toru, bo było to zbyt kosztowne. MKOl z jednej strony akceptuje takie działania, bo nie chce drogich igrzysk, ale z drugiej - uznano, że odległość między Sztokhomem i Siguldą jest uciążliwa dla sportowców i działaczy.
W każdym bądź razie igrzyska wracają do Europy i odbędą się w kraju o wielkich tradycjach olimpijskich (trzeci raz organizują ZIO), w którym sporty zimowe traktuje się poważnie.
To w Cortinie Franciszek Gąsienica-Groń zdobył pierwszy medal dla Polski w historii ZIO
Mediolan też ma jednak duży rozrzut obiektów olimpijskich. Igrzyska odbędą się w pięciu strefach:
- Mediolanie
- Alta Valtelina (Livigno, Bormio)
- Cortina d’Ampezzo
- Val di Fiemme
- Weronie.
Ceremonię otwarcia przewidziano na stadionie San Siro, a zamknięcia w przepięknej scenerii areny w Weronie. Medale mają być wręczane na mediolańskim Piazza del Duomo. Większość aren już istnieje, niektóre - jak tor saneczkowy i bobslejowy w Cortinie - wymagają remontu. Ale dla MKOl to było niezwykle ważne, by organizatorzy nie musieli budować obiektów, które potem byłby bezużyteczne. Skocznia w Predazzo, trasy alpejskie w Livigno i Bormio, biathlonowe w Anholtz są co roku areną zawodów Pucharu Świata.
Z polskiego punktu widzenia najważniejsze będą konkursy olimpijskie w skokach narciarskich, rozegrane na skoczni w Predazzo. Warto wspomnieć, że pierwszy w historii polskich sportów zimowych medal olimpijski (brąz) kombinator norweski Franciszek Gąsienica-Groń zdobył właśnie w Cortinie d’Ampezzo w 1956 roku.
Skialpinizm - nowa dyscyplina olimpijska
Jak zwykle, zgodnie z panującą w MKOl modą, do programu igrzysk wprowadzono nowe sporty. Na razie jest pewne, że w Mediolanie i Cortinie pojawi się narciarstwo wysokogórskie (skialpinizm). To połączenie wspinaczki zimowej, wędrówki na nartach oraz zjazdu narciarskiego w terenie górskim.
Zobacz również:
Dyscyplina pojawi się jako sport dodatkowy, na razie tylko na najbliższych igrzyskach. Rozegranych zostanie pięć konkurencji: zawody indywidualne kobiet i mężczyzn, sprinty kobiet i mężczyzn oraz sztafeta mieszana.
Może w tym sporcie pojawi się szansa medalowa dla Polaków. W klasyfikacji Pucharu Świata wysoko sklasyfikowana jest Iwona Januszyk, obecnie na 14. miejscu. 40. jest Anna Tybor. U panów 81. miejsce zajmuje Jan Elantkowski. Przed laty w skialpiniźmie startował Adam Bargiel, który dał się poznać w ostatnich latach, gdy podjął się prób zjazdów z K2.
Tradycyjnie jednak na kolejnych zimowych igrzyskach Polska będzie pewnie jednak liczyć na medale skoczków, a może tych perspektywicznych zawodników, którzy z dobrej strony pokazali się w Pekinie: alpejki Maryny Gąsienicy-Daniel, snowboardzistów Oskara Kwiatkowskiego i Aleksandry Król, biegaczki Izabeli Marcisz, panczenisty Piotra Michalskiego, a może przede wszystkim Natalii Maliszewskiej, której nie dane było wystartować w swojej koronnej konkurencji w short tracku - biegu na 500 m.
Olgierd Kwiatkowski
Dawid Kubacki: - Odpoczynku nie będzie za wieleAdam Małysz dla Interii: - Nie pytałem o to nigdy Kamila Stocha. I nie zapytamKamil Stoch: - Sam nie jestem święty
