Słynny agent już działa na rzecz Chwalińskiej. Stawka operacji jest gigantyczna
Maja Chwalińska walczy na paryskiej mączce ze wszystkich sił, już jest największą sensacją tego turnieju, a za kulisami trwa batalia o to, aby nasza nowa gwiazda otrzymała "dziką kartę" na rozpoczynający się już 29 czerwca Wimbledon - najstarszy wielkoszlemowy turniej świata. Formalnościom stało się zadość, o czym poinformował Polski Związek Tenisowy, a teraz może liczyć się także to, czyje podszepty są bardziej słyszalne. Dyplomatyczną robotę na rzecz Mai wykonuje były menedżer Agnieszki Radwańskiej Victor Archutowski, z którym skontaktował się wysłannik Interii w Paryżu.
- Cały tenisowy świat jest zauroczony Mają Chwalińską. Nie tylko jej tenisem, ale też wdziękiem, odpowiedziami, skromnością. Słowem nią całą. Ale oczywiście fundamentem jest to, że pokazała inny tenis, który chce się oglądać. Jestem z niej bardzo dumny. Napisałem jej to wszystko w prywatnej wiadomości - zachwyca się w rozmowie z Interią Victor Archutowski, były menedżer Agnieszki Radwańskiej, nazywany nie od rzeczy chodzącą historią polskiego tenisa.
Chwalińska już zrobiła swoją robotę. Zakulisowo Polak w akcji
Victor urodził się w Wielkiej Brytanii, od wielu dekad działa przy tenisie, mając znakomite relacje z wieloma znaczącymi postaciami w tym światku. Dość powiedzieć, że choć formalnie z "Isią" Radwańską już nic go nie łączy, to choćby trzy lata temu zorganizował byłej tenisistce i jej bliskim pobyt w Londynie przy okazji turnieju legend na Wimbledonie. A sam oglądał mecz Igi Świątek w towarzystwie trzech eksprezydentów Lawn Tennis Association (Brytyjska Federacja Tenisowa - przyp.). - I jeden z nich mówi mi tak: "to ile chcecie za tę dziewczynę?". Mówią, że to jest fenomen - tak opowiadał mi wówczas przy Church Road.
Nie dalej, jak we wtorek, gruchnęła wiadomość, ekspresowo zaserwowana czytelnikom Interii. Otóż Polski Związek Tenisowy i Team Mai Chwalińskiej oficjalnie zwrócili się do All England Lawn Tennis and Croquet Club z prośbą o przyznanie polskiej zawodniczce "dzikiej karty" do turnieju głównego tegorocznego Wimbledonu.
Zobacz również:
Ktoś zapyta: dlaczego rewelacyjnej Polki, która już jest 30. rakietą świata, nie ma w drabince głównej turnieju? Odpowiedź jest banalna, bowiem w momencie, gdy tworzone były listy, nasze nowe dobro narodowe urodzone w Miechowie, wychowane w Dąbrowie Górniczej, a tenisowo wypuszczone w świat przez Bielsko-Białą było notowane na 113. pozycji.
Sytuacja jest trudna, bo historia pokazuje, że Brytyjczycy bardzo zręcznie podchodzą do kwestii przyznawania "dzikich kart". Naturalnie priorytetowo są traktowani rodacy, a dwa pozostałe bilety trafiają do tych, którzy tworzą miks umiejętności, głośnych nazwisk i wielkiej medialności.
W kuluarach jednak zdołaliśmy usłyszeć, że szanse dla Mai Chwalińskiej wcale nie są małe. Jeden z tropów wiedzie właśnie do Archutowskiego. - Przede wszystkim to Maja swoją grą na korcie walczy o kartę. Już oficjalnie poprosiła, jej zgłoszenie zostało przyjęte - to pierwsza z dobrych wiadomości.
W kolejnym kroku, 12 lub 13 czerwca, nastąpi zmniejszenie listy, która - jak nam przekazuje były agent - w tym momencie jest dosyć obfita. - Wszystko rozstrzygnie się do 18 czerwca. Zobaczymy co z Sereną Williams, czy ktoś tego kalibru, dla takich pozostaje otwarta jedna karta. Sześć idzie do Angielek, a dwie dla pozostałych - precyzuje Archutowski.
Gdzie zatem szukać optymizmu? By głęboko nie penetrować tematu, wystarczy tylko cofnąć się do minionego roku. Wówczas furorę we Francji zrobiła Lois Boisson, która wystąpiła dzięki "dzikiej karcie", a dotarła aż do półfinału. Mimo tak mocnej karty Francuzka nie otrzymała zaproszenia na Wimbledon i musiała zacząć od kwalifikacji.
- Pamiętaj, że każda historia jest inna. Szczerze? Ja w przypadku Mai jestem dużym optymistą. Przy czym ja zawsze widzę szklankę do połowy pełną - puścił oko Victor.
I dopiero w tym momencie nadmienił, że podejmuje pewne nieformalne działania, bardzo delikatne, ale być może one także doprowadzą do końcowego sukcesu. - Znam trochę ludzi, którzy są członkami w Wimbledonie. I powiem jeszcze w ten sposób: według mnie szansa jest wyższa niż 50 procent. A jednak dużo ludzi mówi mi, że jestem głupcem - zaśmiał się Archutowski.
Kibice oszaleli na punkcie Chwalińskiej. Ważny komunikat od Mai dla fanów
Punktem wyjścia, czyli niezbędną pieczątką, stało się to, że Maja awansowała do ćwierćfinału. Bez tego nie byłoby większej szansy. W momencie wpłynięcia wniosku wygrała aż siedem meczów.
Jak będzie wyglądała od kuchni machineria podjęcia decyzji? Decydenci są członkami klubu Wimbledon, który decyduje o wszystkich kartach. Ale w tym momencie już zaczyna się tajemnica. - Nie wiadomo dokładnie, czy personalnie oni będą podejmować decyzje. Tego nikt nie wie i nikt nie wyjawia, żeby właśnie nikt nie uznał, że musi wobec nich mocno lobbować - tłumaczy.
"Ja nie proszę o 'dziką kartę' dla Mai". Co dokładnie dzieje się ws. Chwalińskiej?
Na moje pytanie, czy w takim razie teoretycznie może się zdarzyć, że któraś z tych osób, z którymi rozmawia, może właśnie w tym roku zasiadać w decyzyjnym panelu, Victor zapewnia: - Ale ja o tym nic nie wiem. Na pewno by mi o tym nie powiedzieli.
Zobacz również:
Z jednej strony swój optymizm opiera na fakcie, iż rozmawia z ludźmi, którzy znają temat o wiele lepiej niż on sam, a jednocześnie przyznaje, że trzeba być zręcznym dyplomatą. I to jest clue wyzwania, bo urodzony na Shepherd's Bush, tam gdzie gra Queens Park Rangers i legitymujący się także brytyjskim obywatelstwem Archutowski doskonale wie, jak toczyć rozmowy z Anglikami na wyżynach dyplomacji.
- Dlatego przede wszystkim ja wprost nie proszę o dziką kartę dla Mai. Tylko dzwonię i na przykład mówię, jak fajnie, że rok temu Iga Świątek wygrała Wimbledon, a teraz we Francja inna Polka robi furorę. Po prostu opowiadam, przekazuję jak najwięcej informacji. Prosić nie wolno, to by było może nawet ze szkodą. Anglicy mają swój kod postępowania, według którego ani żaden związek, ani agent zawodnika nie powinien o to prosić. To musi mieć tradycyjny angielski kunszt. Czyli można pogadać i porozmawiać, bardzo sugestywnie, ale nie prosić - zdradza.
Jego optymizm ma solidne podstawy, bo przez lata, a konkretnie - jak wyliczył - od 1985 roku, gdy prowadził pewnego Anglika, ma na koncie w ciągu tych 41 lat sukcesy dokładnie w tym obszarze.
- Ci ludzie po prostu mnie znają od dawnych czasów. I przez ten okres dawali mi dzikie karty do Wimbledonu dla Agnieszki i Urszuli Radwańskich, a także Wiktorii Azarenki. Oni są zawsze niezmienni i przypuszczam, że osoby w komitecie, który zawsze decyduje w nieparzystej liczbie, może podjąć dla nas optymistyczną decyzję - nie traci rezonu Archutowski.
Z Paryża - Artur Gac
Chcesz porozmawiać z autorem? Napisz: artur.gac@firma.interia.pl
