Oto profil trenera dla Igi Świątek. "W zespole będzie szefem"

Piotr Jawor, Interia: Trudno podejmuje się decyzję o zmianie trenera?

Katarzyna Strączy: - Ja akurat w karierze miałam tylko dwóch: jednego od młodości do 14. roku życia, a drugiego już do końca, więc nie stawałam przed takim dylematem. Wiem jednak, że jak pojawia się passa porażek, to w głowach zawodniczek zaczyna się analiza i bardziej szukają winnych niż zastanawiają się, co można poprawić. Tymczasem zaufanie do szkoleniowca jest ważną rzeczą.

Pani nigdy nie winiła trenera?

- U moich rodziców i trenera zawsze winna byłam ja. Coś źle zrobiłam, dokonałam złego wyboru itp. Byłam wtedy młoda i myślałam, że muszę coś sama zrobić, by grać lepiej.

Z perspektywy czasu nie żałuje pani, że nie spróbowała pracy z innym trenerem?

- Dziś bym to zrobiła, ale wynika to m.in. z faktu, że teraz sama jestem trenerką i widzę, że są różne typy szkoleniowców. Są tacy, którzy prowadzą zawodników od podstaw, ale później przychodzi czas na bardziej doświadczonego, który specjalizuje się w pracy z topowymi tenisistkami i tenisistami. Oni mają zupełnie inne spojrzenie i właśnie takich ludzi trzeba szukać, a następnie im zaufać. Bo tylko w taki sposób może udać się coś zmienić.

W sportach zespołowych trenerzy to kluczowe postacie. W tenisie też tak jest?

- Na pewno trener jest bardzo ważny na samym początku, by wybrać odpowiednią technikę i taktykę. Z czasem zmienia się już niuanse i tak np. było u Aryny Sabalenki, która musiała poprawić serwis, więc zatrudniła trenera od biomechaniki. Ale czasem, by utrzymać formę, potrzeba bardziej trenera-menedżera.

Lepszym typem trenera jest kumpel czy kat?

- Dla mnie kumpel, ale to dlatego, że miałam katów i dziś widzę, że źle się w tym odnajdywałam i przez to źle trenowałam. Tymczasem każde pozytywne ładowanie sprawiało, że grałam lepiej. Choć dziś dalej spotyka się podejście, że "bez krzyku to nic się nie uda". Teraz widzę, że np. krzykiem z dzieci niewiele da się wydobyć.

Zdziwiła się pani, że Iga Świątek chce zmienić trenera?

- Może trochę, bo myślałam, że potrzebują razem trochę więcej czasu. Z drugiej strony, po takich porażkach jak z Magdą Linette, można się domyślać, że coś się wydarzy. Szczególnie, że Iga od pewnego czasu ma złą passę. Niestety, ale sama narzuca sobie presję, że musi wszystko wygrywać. I widać, że to wpływa na jej mecze. Gra bardzo nerwowo.

Czyli bardziej chodzi o psychikę niż umiejętności?

- Tak, bo umiejętności ma, one nie znikają. Jest silna, ma technikę, szybko biega, dobrze uderza. Nic nie stoi na przeszkodzie, by znów wygrywała, ale musi odnaleźć swoją drogę.

Jakiego typu trenera powinna więc poszukać?

- Na pewno takiego, który wiele osiągnął, w zespole będzie szefem i tej roli nie zmieni. Niestety, takich szkoleniowców jest mało. Tymczasem trzeba takiego znaleźć i jeszcze mu zaufać. U mężczyzn jest to trochę prostsze, bo łatwiej podporządkowują się trenerom. Iga z nowym szkoleniowcem powinni wyznaczyć wspólny cel i całkowicie mu się podporządkować.

Rozmawiał Piotr Jawor