Ojciec Chwalińskiej wprost ws. życia uczuciowego córki. Z żalem potwierdza
Rodzice Mai Chwalińskiej wystąpili w reportażu programu UWAGA!. Jedno z zadanych im przed kamerą pytań dotyczyło tego, czy przy napiętym grafiku córka ma czas na randkowanie. "Nie ma chyba. Przynajmniej nic o tym nie wiemy" - przekazał ojciec, a w jego głosie reporterka wyczuła żal. Od razu o to dopytała, a on odpowiedział bardzo jasno.
Sukces Mai Chwalińskiej w wielkoszlemowym Roland Garros 2026 napawa dumą bliskich tenisistki. Kamera programu UWAGA! gościła w rodzinnym domu sportsmenki w Dąbrowie Górniczej. Reporterka podpytała rodziców o przepis na szczęście córki.
"Najlepiej jest robić to, co się kocha. Maja sobie wybrała taką drogę i staraliśmy się ją w tym wspierać" - mówi tata, Tomasz Chwaliński. "Najważniejsze, żeby nie przymuszać. Bo gdy dziecko się przymusza, ono nie jest szczęśliwe" - dopowiada mama, Marcela.
Nie zabrakło też pytania o to, czy przy napiętym grafiku Maja ma czas na randkowanie. "Nie ma chyba. Przynajmniej nic o tym nie wiemy" - potwierdza ojciec, a reporterka wyczuła w jego głosie żal.
Na to przyjdzie jeszcze czas. Ona jest poświęcona karierze, przygodzie z tenisem. Na razie nie ma na to za dużo czasu
Nieco kulisów z początków kariery Mai odsłania jej pierwszy trener. Paweł Kałuża ujawnia, jak wyglądał wstęp do pracy nad stylem, który obecnie zachwyca kibiców i ekspertów z całego świata.
Sekret stylu gry Mai Chwalińskiej. Pierwszy trener ujawnia
"Starałem się robić nietypowe treningi. Na korcie ziemnym malowałem dziewięciopolową szachownicę, gdzie Maja miała w dane strefy zagrywać, a w inne nie mogła grać. W ten sposób kształtowała swój pomysł na grę i technikę" - opowiada Kałuża.
Po przegranych w turniejach Chwalińska od razu wracała do szkoleniowca z wnioskami. "Przyjeżdżała naburmuszona, że na przykład trzeba poprawić forehand, że skrót jej nie wychodzi, więc zabieraliśmy się do pracy i naprawialiśmy to" - wspomina trener.
Determinację, zamiłowanie do sportu oraz zmysł taktyczny u Mai zauważył wicedyrektor szkoły, do której uczęszczała. Zaobserwował to podczas siatkarskiego turnieju z udziałem Chwalińskiej.
"Przed odbiciem piłki na drugą stronę siatki potrafiła zerknąć kątem oka na ustawienie przeciwników i zagrać piłkę tam, gdzie przeciwników nie ma" - przypomina sobie Andrzej Krowicki.
Sukcesami na korcie raczej się nie chwaliła. To nauczyciele wychodzili z inicjatywą i zachęcali ją, by podzieliła się z rówieśnikami wspaniałymi nowinami.
"Pamiętam sytuację, że myśmy wiedzieli o jej sukcesie, jako dyrekcja czy nauczyciele, a ona w klasie nic o tym nie mówiła. Zapytałam ją, czy mogę powiedzieć. Zgodziła się. Nigdy nie była taka, żeby się chwalić. Miała sukcesy i była bardzo pracowita" - podsumowuje była wychowawczyni, Beata Kaczmarzyk.
