Jęczenie nie pomogło Rosjance, Polka ją rozbiła. Rekord jest już blisko

Magdalena Fręch mogłaby już się w spokoju przygotowywać do finałów Billie Jean King Cup w Sewilli, gdzie - pod nieobecność Igi Świątek - będzie zapewne polską rakietą numer dwa, ale zdecydowała się na start w turnieju ITF w pobliżu Barcelony.

To jej pierwszy taki występ w zawodach rangi ITF od jedenastu miesięcy, ale mogący zapewnić olbrzymi skok w światowym rankingu. Łodzianka w tej chwili jest bowiem 79. na liście WTA, ale jeśli wygra jeszcze trzy mecze, a więc i cały turniej, przesunie się na 63. miejsce.

A tak wysoko nigdy jeszcze nie była, choć przecież już i ten sezon jest dla niej absolutnie wyjątkowy. Dość powiedzieć, że ledwie miesiąc temu zanotowała aktualnie obowiązujący rekord - 66. miejsce.

Fręch ten turniej zaczęła nieszczególnie, w starciu z niżej od siebie notowaną Łotyszką Darją Semenistają przegrała w środę pierwszego seta 4:6. Później złapała jednak właściwy rytm i rozbiła rywalkę w dwóch kolejnych 6:2, 6:0. Dzisiejszy mecz z Marią Bondarenko był właściwie kalką tej drugiej części wczorajszej potyczki.

Choć Rosjanka jest klasyfikowana o 270 miejsc niżej od Polki, to w Katalonii czuła się bardzo dobrze. Przeszła tam eliminacje, w pierwszej rundzie ograła po heroicznym boju Hiszpankę Andreę Lazaro Garcia - ten mecz trwał 3,5 godziny. A to przecież dwukrotna finalistka juniorskiego Rolanda Garrosa w grze podwójnej, zawodniczka o sporych ambicjach. Zarazem też mająca problemy z przeskokiem z rywalizacji młodzieżowej do zawodowej.

Co za słowa Rosjanki o Idze Świątek. To jednak pewne zaskoczenie

Bondarienko chciała grać przeciwko Polce bardzo odważnie, spychać ją ku końcowej linii. Tyle że często się myliła, źle szacowała długość lotu piłki i uderzała po autach. Starsza o pięć lat Polka zagrała dokładnie tak, jak powinna w tej sytuacji zachować się zawodniczka znacznie wyżej notowana: zmieniała rytm, grała kątowo, zmuszała rywalkę do biegania. Już w drugim gemie po raz pierwszy przełamała Rosjankę, za chwilę przy swoim podaniu poprawiła na 3:0.

Rywalce nie pomagała pojękiwania, bardzo głośne, po każdym uderzeniu. I nieważne, czy zagrywała mocno forhendem, czy też próbowała zaskoczyć dropszotem - jęczała tak samo głośno. Jak kiedyś jej słynna rodaczka Maria Szarapowa, a dziś np. choć w trochę cichszym wydaniu - Aryna Sabalenka.

Bondarienko już w pierwszej partii kilka razy "stuknęła" też rakietą w kort, była zdenerwowana. Mecz nie układał się po jej myśli, a drugie przełamanie, na 1:5, oznaczało właściwie wyrok. I Fręch go wykonała - mądrą i konsekwentną grą.

Polka dalej grała w podobny sposób, nic więc dziwnego, że szybko przełamała rywalkę po raz pierwszy, a później po raz drugi. Po tym piątym gemie, w którym Bondarienko miała cztery okazje na wygranie, a ostatecznie punkt na 4:1 wywalczyła Fręch, wydawało się, że rywalka już mentalnie "pękła". Rosjanka stała pochylona za końcową linią przez kilkanaście sekund i mocno to przeżywała.

O dziwo, za chwilę zdołała przełamać łodziankę, na dodatek do zera, ale ostatnie dwa ciosy znów zadała Polka. I po 71 minutach gry awansowała do ćwierćfinału.

Ten awans nie daje jeszcze żadnych punktów łodziance - aby coś "zarobić" do rankingu, musi awansować przynajmniej do półfinału. Jeśli wygra cały turniej, powiększy swój dorobek o 115 punktów i będzie 63. w najbliższy poniedziałek, to byłby jej rekord w karierze. Wyprzedzi m.in. Hiszpankę Paulę Badosę czy Amerykankę Bednardę Perę.

W ćwierćfinale w piątek Fręch zmierzy się z kolejną przedstawicielką czwartej setki rankingu WTA - reprezentującą Izrael Liną Głuszko. Ona też w Katalonii zdołała już sprawić dwie niespodzianki - pokonała Alionę Bolsovą Zadoinov i Marinę Bassols, czyli zawodniczki notowane o ponad dwieście pozycji wyżej od siebie.

Magdalena Fręch (Polska, 2) - Maria Bondarienko (bez kraju, Q) 6:1, 6:2.