Dwie twarze Mirry Andriejewej. Nastolatka, która ugryzła się w rękę

Miała jeszcze 15 lat, gdy w Madrycie pokonała po raz pierwszy zawodniczkę z TOP 20 rankingu WTA - Maja Chwalińska nie dokonała tego do dziś. Miała 17, gdy zgarnęła tytuły w wielkich turniejach w Dubaju i Indian Wells. Wielu ekspertów przewidywało, że Mirra Andriejewa zostanie wkrótce światową "jedynką". A Rosjanka imponujące wyniki przeplatała zaskakującymi wpadkami. I czasem napadami autoagresji lub frustracji. Jak choćby rok temu w Paryżu, gdy grała o półfinał RG z zawodniczką niżej klasyfikowaną, niż teraz jest Polka. Oto Mirra Andriejewa, finałowa rywalka Polki w Paryżu.

Mirra Andriejewa - gigantyczny talent w świecie tenisa. Nastolatka przegrywała już jednak z presjąRobert PrangeGetty Images

W kwietniu 2023 roku Mirra Andriejewa była tuż przed 16. urodzinami, gdy - dzięki swojej agencji - dostała "dziką kartę" do Mutua Madrid Open. Po Australian Open skończyła z rywalizacją juniorską, tam w finale przegrała z młodszą o kilka lat rodaczką Aliną Korniejewą. Na ich przykładzie doskonale widać, jak bardzo może się różnić droga z tenisa juniorskiego na zawodowy szczyt.

Korniejewa, choć wciąż ma 18 lat, właśnie w najbliższy poniedziałek zadebiutuje w TOP 100 światowego rankingu. Mirra wskoczyła do niego w lipcu 2023 roku, jako 16-latka, po zaledwie kilku zawodowych turniejach.

Już wtedy widać było jej ogromny potencjał - miała prawo być zmęczona, chwilę wcześniej w Szwajcarii wygrała dwa turnieje ITF W60 (13 meczów, pierwszy zaczynała od kwalifikacji). A w Madrycie imponowała - pokonała Leylah Fernandez (WTA 49), Beatriz Haddad Maię (WTA 14), a już dzień po 16. urodzinach - Magdę Linette (WTA 19). Zatrzymała ją dopiero Aryna Sabalenka. W Paryżu i Londynie przeszła kwalifikacje, w Garrosie zatrzymała się na trzeciej rundzie (Coco Gauff), w Londynie - na czwartej (Madison Keys). Jednocześnie ta ostatnia potyczka z Amerykanką pokazała coś, co chyba najbardziej szkodzi tenisistce urodzonej na Syberii. Niestabilność emocjonalną na korcie.

Mirra Andriejewa. Sensacyjne wejście w dorosły tenis. Nie zawsze było jednak tylko różowo

W tamtym meczu z Keys 16-latka prowadziła 6:3, 4:1 i miała break point na 5:1. A przegrała po trzysetowej batalii. W samej końcówce straciła punkt po tym, jak wściekła rzuciła rakietą w trawę. Na Wimbledonie jest to od razu karane, z uwagi na możliwe uszkodzenia nawierzchni. Andriejewa tłumaczyła, że to efekt poślizgnięcia się, ale szwedzka sędzia Louise Azemar Engzell nie miała wątpliwości. To ta sama arbiter, która prowadziła już dwa spotkania Chwalińskiej, w początkowej fazie turnieju.

Wtedy kibice zobaczyli nerwy Mirry po raz pierwszy, ale późniejsze przypadki były już dużo bardziej poważne. Trochę mogły być efektem rosyjskiego systemu szkolenia, bo przecież uderzanie się rakietą czy ręką widać też u Andrieja Rublowa czy Warwary Graczowej, Daria Kasatkina rozharatała sobie niegdyś szyję, a Swietłana Kuzniecowa, grając z Agnieszką Radwańską, obcięła sobie na ławce... część włosów.

młoda tenisistka w fioletowym stroju sportowym z wyrazem zdziwienia lub niezadowolenia na twarzy, wykonująca gest dłonią, w tle rozmazane sylwetki widzów

Mirra Andriejewa, gdy nie idzie, często zaczyna się denerwować. I pokazuje to wszystkim dookołaSeverin Aichbauer AFP

Andriejewa w Australian Open w 2024 roku grała o czwartą rundę z Diane Parry - tą samą, którą w Paryżu ograła Chwalińska. Rosjanka wygrała po thrillerze, ale wściekła, w trakcie trzeciego seta, ugryzła się w rękę. Takie ataki, samookaleczenie, uderzenie pięściami czy rakietą w uda, można wyliczać długo. I to nawet w tym roku. Były też ataki histerii, gdy mecz nie układał się po jej myśli. Tak właśnie zmarnowała wielką szansę awansud do singlowych zmagań w WTA Finals zeszłej jesieni, choć miała olbrzymią przewagę nad Jeleną Rybakiną. A tymczasem w Pekinie przegrała z Sonay Kartal (WTA 81), w Wuhanie z Laurą Siegemund (WTA 57), a w Ningbo - z Lin Zhu (WTA 219).

Zobacz również:

Roland Garros

Chwalińska kontra Andriejewa. Wszystko jasne ws. finału. Komunikat Roland Garros

Mateusz Stańczyk

To właśnie ta ciemna strona być może największego w tenisie talentu z ostatnich lat, nad którą próbuje zapanować jej trenerka Conchita Martinez. I do takiego ataku może doprowadzić ją Chwalińska, jeśli zdoła przetrzymać pierwszą fazę spotkania.

Ale jest też i ta druga. Ta, która powoduje, że już kilkanaście miesięcy temu wskazywano ją jako przyszłą liderkę rankingu. Po sukcesach w WTA 1000 w Dubaju i Indian Wells.

Z Cannes na salony. Tak rodziły się sukcesy Mirry Andriejewej

Mirra Andriejewa ma bowiem potężną siłę, posyła serwisy z prędkością dochodzącą do 200 km/godz (z Martą Kostiuk było 196), ale jednocześnie świetnie się broni i "czuje grę", umie poruszać się po korcie. A to potrafią połączyć wyłącznie wybitne jednostki. Pochodzi z Krasnojarska na Syberii, rodzice przenieśli się do Moskwy, ale już jako nastolatka wybrała się na zachód Europy, stałą ścieżką talentów z tamtego rejonu świata. To starsza siostra Erika, dziś w trzeciej setce rankingu, przecierała jej ścieżki.

Mogły, z rodzicami, wybrać Akademię Nadala na Majorce, wybrały akademię w Cannes, w świat juniorskiego tenisa wprowadzali ją Jean-Christophe Faurel i Jean-Rene Lisnard. Mirra szybko przyćmiła Erikę, już jesienią 2024 była w TOP 20 rankingu WTA, przyczynił się do tego m.in. półfinał French Open. A doszła do niego po ograniu Aryny Sabalenki, choć ówczesna wiceliderka rankingu tłumaczyła się zatruciem pokarmowym.

Tenisistka w pomarańczowej koszulce i białej czapce obejmuje duży, szklany puchar, stojąc na korcie w otoczeniu rozmytej publiczności.

Marzec 2025. Mirra Andriejewa z trofeum po triumfie w Indian Wells. To jej najcenniejsza zdobycz. I... oby tak zostałoPATRICK T. FALLONAFP

Mirra poległa wtedy w starciu z Jasmine Paolini - to Włoszka była rywalką Świątek w finale. Rok temu Mirra celowała już w coś więcej, a uległa w ćwierćfinale Lois Boisson, która była równie dużą sensacją, jak teraz Chwalińska. Nie wytrzymała presji trybun, które jej nie pomagały, przegrała w dwóch setach z 361. zawodniczką rankingu. Zdołała jeszcze awansować na piąte miejsce w rankingu, później nastąpił jednak nieznaczny spadek.

Po zakończeniu zmagań na kortach twardych, w tym roku, Rosjance groziło nawet wypadnięcie z TOP 10. Awaryjnie poprosiła o dziką kartę do WTA 500 w Linzu - turnieje na mączce wszystko zmieniły. Tam triumfowała, w Stuttgarcie w półfinale przegrała z Jeleną Rybakiną. W Madrycie był finał (porażka z Martą Kostiuk), w Rzymie ćwierćfinał i przegrana z Coco Gauff, która na razie jest dla niej tym, kim Ostapenko dla Świątek.

Ale ten mecz z Campo Centrale pokazał też, że Mirra może mieć problem w potyczkach z zawodniczkami, które potrafią się świetnie bronić. Tak jak Coco. U Chwalińskiej to też duży atut, bo siłowo do Andriejewej nie przystaje. U Rosjanki średnia prędkość pierwszego serwisu z czterech ostatnich spotkań to 175 km/godz., u Chwalińskiej najmocniejszy w tym czasie miał 161.

Polka ma jednak inne atuty - i być może ona znów wezmą górę, Bo w żadnym ze spotkań w głównej drabince nie była faworytką. Nie zapominajmy bowiem: zmierzą się dwie tenisistki rozstawione z "8", ale Maja była nią tylko w kwalifikacjach.

Początek finału - po godz. 15. Tekstowa relacja "na żywo" w Interii Sport.