Wuhan Open to już ostatni turniej rangi 1000 w sezonie - do jego końca zostaną de facto trzy tygodnie regularnych imprez oraz wieńczący rozgrywki - WTA Finals w Indian Wells (8-15 listopada). Niektóre zawodniczki z najlepszej setki zapewne w okolicach 20 listopada zagrają jeszcze w swoich reprezentacjach w meczach Billie Jean King Cup, większość już będzie na urlopach. A z początkiem grudnia ruszą przygotowania do kolejnej batalii, która 1 stycznia zacznie się w Australii i Nowej Zelandii.
Już ten turniej w Wuhanie udowadnia, że część elity jest zmęczona całym sezonem - kilka gwiazd zrezygnowało z obowiązkowego turnieju w Chinach (Jelena Rybakina, Coco Gauff, Mirra Andriejewa, Linda Noskova), część przepadła we wcześniejszych rundach (Aryna Sabalenka, Jessica Pegula). Do najlepszej "4" awansowały tylko dwie zawodniczki rozstawione, a co ciekawsze - obie to Polki. Mowa o Idze Świątek, grającej tu z nr 7 oraz Mai Chwalińskiej, mającej w drabince "16".
One grały o miejsce w finale w bezpośredniej konfrontacji. A zanim wyszły na centralny kort w Wuhanie, pojawiły się na nim Jelena Ostapenko i Sonay Kartal. Obecność jednej i drugiej jest tu niespodzianką, w przypadku Brytyjki - wręcz sensacją. Dopiero niespełna miesiąc temu wróciła do gry po półrocznej przerwie. A przecież nigdy nie była zawodniczką ze ścisłej światowej czołówki. Tymczasem w Wuhanie gra turniej życia.
WTA Wuhan. Jelena Ostapenko grała z Sonay Kartal. Już o miejsce w finale
Faworytką, choćby z racji znacznie wyższego rankingu, była Ostapenko. Zawodniczka, która w drugiej rundzie już się żegnała z turniejem, w meczu z Pegulą broniła trzech piłek meczowych, przy drugiej Amerykanka miała do skończenia niezbyt trudny wolej przy siatce. A jednak to Łotyszka przeszła dalej, wygrała po trzysetowej batalii. I wyeliminowała też Leylah Fernandez i Dianą Sznajder. Rozkręcała się, a gdy do tego dochodzi, staje się groźna. Zwykle jednak... raz czy dwa w całym sezonie. W tym poprzednim doszła do finału w Dosze, pokonując m.in. Świątek. A później wygrała tytuł w Stuttgarcie, ogrywając najpierw Igę, a w decydującym spotkaniu demolując Sabalenkę.

W tym roku aż takich błysków nie było, choć zaliczyła bardzo dobry turniej znów w Dosze (półfinał). Dziś miała szansę na pierwszy finał od tamtej potyczki z Sabalenką.
Dla Sonay Kartal już ten mecz w 1/2 był największym osiągnięciem w karierze, choć ma w dorobku tytuł z głównego cyklu - wygrała w Monastyrze dwa lata temu. Trudno jednak imprezę WTA 250 porównywać do WTA 1000. Jej występ w Wuhanie był tym bardziej imponujący, że przecież niespełna miesiąc temu wróciła do gry po półrocznej przerwie. Jeden mecz w BJK Cup w Shenzhen, trzy w Pekinie, teraz już piąty w Wuhanie. Korzysta z zamrożonego rankingu, niemniej smak zwycięstwa nad Ostapenko już poznała - pokonała ją w zeszłorocznym Wimbledonie, otwiera się w nowym oknie.
Ostapenko zaczęła ten półfinał rewelacyjnie - po pięciu minutach prowadziła już 2:0. Drugie przełamanie, już na 4:1, stawiało ją w znakomitej sytuacji. Dwa kolejne gemy pokazały jednak, dlaczego Łotyszka nie jest w najlepszej dziesiątce świata. W meczu z Pegulą wyszła z opresji, bo zaczęła grać ekstremalnie ryzykownie. A tu też niemal w każdej sytuacji stawiała na uderzenia "siła razy ramię" - bardzo mocne, zupełnie niepotrzebnie. A pudła oznaczały irytację, uwagi do boksu.
Kartal jedno z tych przełamań odrobiła, później - przy stanie 3:5 - wygrała własnego gema. I dała sobie szansę, by jeszcze powalczyć w tym secie.
Łotyszka zaczęła popełniać coraz więcej błędów. Dwa miały miejsce przy stanie 30-30, została przełamana. Kartal miała trzy szanse, by w swoim gemie odskoczyć na 6:5, zapewnić sobie minimum grę w tie-breaku. I została przełamana.

Łotyszka po raz drugi serwowała więc po seta. Przy stanie 30-0... popełniła dwa podwójne błędy serwisowe z rzędu. Zmarnowała setbola, pojawił się kolejny break point. Aut u Ostapenko oznaczał jednak rozgrywkę tie-breakową.
A w nim Brytyjka prowadziła 6-5, miała piłkę setową. Ostapenko trafiła w linię, forhend Sonay wylądował na aucie. Grały więc dalej. Jedna i druga miały kolejne szanse, Łotyszka reagowała bardzo imulsywnie, Brytyjka zachowywała spokój. Po 70 minutach to Kartal wygrała tę partię 7:6, w tie-breaku 11-9. Była blisko swojego pierwszego finału WTA 1000 w karierze.
Ostapenko miała niesamowite statystyki, 26 winnerów i 23 błędy, one pokazywały wyraźnie, że starała się dominować w całym meczu. U Kartal było to odpowiednio 7 i 8. Tyle że Jelena przegrywała z własnymi emocjami.
Udała się po tym secie do szatni, wróciła już spokojna. I zaczęła znów grać fenomenalnie. Ponownie odskoczyła na 4:1, choć tym razem z jednym przełamaniem rywalki. I... się zacięła. Wróciły niedawne grzechy, doszła frustracja, Kartal wyrównała. A Jelena wygoniła z boksu... swoją psycholog. Ta później wróciła.
To Łotyszka znów wywalczyła piłkę setową, po trzeciej udanej akcji z rzędu. I ją zmarnowała, trafiła forhendem w siatkę. Za chwilę Kartal wyrównała na 5:5. Dwa kolejne setbole Jelena miała w dwunastym gemie - pierwszą Brytyjka obroniła uderzeniem w linię. A przy drugiej Ostapenko miała już wszystko podane na tacy. I nie trafiła bekhendem. Znów była wściekła, za moment Sonay doprowadziła do drugiego tie-breaka.
I to ona tego seta też wygrała, tym razem 7-5. Awansowała do finału, a to daje jej gwarancję awansu w rankingu WTA ze 170. miejsca na co najmniej 50.
W niedzielę zagra z lepszą z pary Świątek - Chwalińska.















