Już kilka miesięcy temu Aleksandra Mirosław zawczasu potwierdziła, że planuje zakończyć sportową karierę. W swojej dyscyplinie, czyli we wspinaczce na czas, osiągnęła właściwie wszystko, zdobywając złoto olimpijskie, trzykrotnie tytuł mistrzyni świata i dwa razy triumfując w mistrzostwach Europy. W fenomenalnym stylu biła przy tym rekordy.
W sierpniu, w swoim ostatnim starcie w karierze, zdobyła brązowy medal mistrzostw Europy w Laval we Francji.
Od tamtej pory przebywa na emeryturze. A w mediach społecznościowych pokazuje, co aktualnie u niej słychać.
Aleksandra Mirosław założyła akademię. To nie koniec
Aleksandra Mirosław, wespół ze swoim menadżerem, od dawna przygotowywała się do życia po karierze. Ma konkretne plany, które już zaczęła wcielać w życie.
"Chciałabym zająć się popularyzacją aktywności wśród dzieci. Już działa w Lublinie moja Akademia 6.02 dla dzieci i jest duża szansa na to, że będziemy mieć filie w największych miastach" - opowiadała w "Zwierciadle".
Fundamentem są zajęcia ogólnorozwojowe z elementami wspinaczki, stawiamy na to, żeby dzieci się po prostu ruszały, ćwiczyły, nie chodzi o profesjonalne trenowanie
Istotnie, dzieje się tak, jak zapewniła mistrzyni. Co prawda nie ma jeszcze filii jej akademii w innych miastach poza Lublinem, ale lada chwila może się to zmienić. "Nie zwalniamy tempa. W planach kolejne lokalizacje, zarówno w Lublinie, jak i w innych miastach w Polsce" - czytamy w jednym z najnowszych wpisów.
Szkółka działa prężnie, trenuje w niej ponad 200 dzieci, a już 21 listopada będzie świętowała 1-sze urodziny. Zorganizowane zostaną zabawy sportowe i trening na ściance, a także spotkanie z założycielką i patronką akademii, Aleksandrą Mirosław.
Tak teraz wygląda życie Aleksandry Mirosław. Zrezygnowała z ważnej rzeczy
32-letnia Mirosław nie jest już czynną zawodniczką, ale to nie oznacza, że całkiem porzuciła sport. Na InstaStories opublikowała zdjęcie, na którym widać ją samą podczas treningu na siłowni.
Ma też więcej czasu na podróże, spacery po górach, chwile z rodziną i znajomymi. To wszystko na luzie, którego mogło jej brakować w trakcie profesjonalnej kariery.
W jednym z październikowych wpisów przyznała, że odłożenie na bok zegarka, który przez lata monitorował obciążenia, regenerację i reakcję organizmu na trening, nie było dla niej łatwe.
"Dane pomagały podejmować decyzje i lepiej rozumieć własny organizm. Z czasem jednak zaczęłam bardziej ufać wskazaniom urządzenia niż temu, jak rzeczywiście się czułam, a kolor w aplikacji zaczął determinować moje nastawienie do treningu czy startu" - opisała.
Po namowach męża i trenera w jednej osobie ściągnęła zegarek na sześć tygodni przed swoim ostatnim startem w karierze. Poczuła się wtedy dziwnie.
Brak liczb wywoływał niepewność i niepokój. Straciłam punkt odniesienia, który dawał mi poczucie kontroli. Wróciłam więc do uważniejszego obserwowania samopoczucia, reakcji organizmu i tego, jak naprawdę idzie mi na treningu. Zamiast z góry zakładać, jaki będzie dzień, mogłam reagować na to, co rzeczywiście się działo
Ale dzięki temu mogła bardziej zaufać swojemu ciału i własnym doświadczeniom. "Czasami kolejnym etapem rozwoju nie jest zdobywanie większej ilości informacji, ale umiejętność korzystania z wiedzy, którą już mamy" - podsumowała.











