W Oberstdorfie Dawid Kubacki nie przebrnął nawet kwalifikacji. W Garmisch-Partenkirchen był 45. w konkursie.
W Innsbrucku zaczął pokazywać w treningach dobre skoki, a swoją pracę kontynuował w konkursie. To pozwoliło mu zająć 26. miejsce.
To może być przełom w kadrze skoczków. Trener się nie uśmiecha, ale kamień spadł mu z serca
Dawid Kubacki odbił się od dna. Nie ma jednak wielkiej radości
Dla Kubackiego to pierwsze punkty w Pucharze Świata od miesiąca. Po raz ostatni był w "30" w zawodach w Wiśle na początku grudnia ubiegłego roku.
Trzecia dziesiątka w konkursie to nie jest to, czego chcę. Nie ma zatem wielkiej radości. Cieszy mnie co innego. Zrobiłem krok do przodu i to jest bardzo pozytywne. To mnie najbardziej cieszy tego dnia. Moje skoki były inne, a na progu było znowu trochę więcej energii. Zaczęło to wszystko lepiej działać. Oczywiście dalej jest problem, bo na dole nie chce odlatywać, a z tej wysokości, jaką mam za progiem, powinno. Wiem, że to jest proces. Pewnych etapów nie da się przeskoczyć
34-latek stał nieco na straconej pozycji w konkursie, bo rywalizował w parze z Kilianem Peierem. Szwajcar ostatnio nieźle sobie poczynał. Nieoczekiwanie jednak to Polak zwycięsko wyszedł z tego pojedynku.
Może to będzie dla niego impuls. Może w końcu odczuje, że praca, jaką wykonuje, daje efekty. Kubacki został wycofany z rywalizacji po zawodach w Titisee-Neustadt i trenował w spokoju.
- Pracowałem nad tym, by w moich skokach była większa rotacja, bo dzięki temu jest prędkość na dole. Musiałem się skupić najpierw jednak na tym, by na progu znowu pojawiła się energia. Bez tego nie można było nic robić. Ona teraz się pojawia i jest jej nieco więcej. To jednak wciąż jeszcze jest nie to. Mimo że teraz jestem wyżej za progiem, to w tej najwyższej fazie nie ma rotacji. Przez to tracę trochę prędkości nad bulą, która przydałaby się na dole. Trochę to jest takie skakania w moim przypadku, jak z dziesięć lat temu. Od czegoś jednak trzeba zacząć. Jeśli energia na progu będzie, to ze skoku na skok będzie jej coraz więcej. Wtedy pojawi się też rotacja i w końcu zaskoczę - tłumaczył Kubacki.
Zobacz również:
Dawid Kubacki mówi o absurdzie. Wie, co daje przewagę Austriakom i nie jest to sprzęt
Aż trudno w to uwierzyć, ale przecież nasz skoczek doskonale wiedział, jak to się robi. Co się zatem stało, że teraz nie potrafi oddawać takich skoków? Przez lata potrafił latać naprawdę daleko.
- To jest po prostu absurd skoków narciarskich. Jedyne, co możemy zrobić, to skakać na czucie. Musimy je dostosowywać do tego, jak to wygląda z boku skoczni. Mam już nawet ładną analogię, jak to wytłumaczyć. Z czucia wydaje się, że robię to tak, jak powinienem robić, ale jednak to nie działa. Wtedy pojawia się frustracja. Im to dłużej nie działa, tym jest ciężej. To, co jest istotne, to to, że powoli zaczyna odnajdywać czucie. Ono z czasem zacznie się dostosowywać do tego, jak być powinno. I już nie będzie takiego problemu - mówił nasz skoczek.
Wydaje się, że Austriacy skaczą agresywnie. Ja też tak próbowałem, ale to nie leciało. Oni mają po prostu energię z progu. To im pozwala się dostać wysoko i daleko za bulę, a potem na prędkości na dole, to już każdy głupi potrafi lecieć. Nie ma w tym wielkiej filozofii. Jak się tylko nie boisz, to polecisz. To jest zatem cały czas kwestia jakości skoku. Jest dużo hałasu wokół tego, że Austriacy mają coś w sprzęcie, ale tak naprawdę on za ciebie nie skoczy. Bez podstawy, czyli dobrego skoku, nie ma szans na dalekie loty nawet w najlepszym sprzęcie
Z Innsbrucka - Tomasz Kalemba, Interia Sport
Zobacz również:
