Tak Grbić buduje kadrę. Znalazł nowych liderów?

Grbić rozpoczął treningi z polskimi siatkarzami ledwie przed miesiącem, a już ma na koncie kilka wartościowych zwycięstw. “Biało-Czerwoni" pod jego wodzą pokonali Francję, Brazylię i Stany Zjednoczone - wszystkie drużyny pokonując 3:1. W dwóch ostatnich za rozegranie w polskiej drużynie odpowiadał Janusz.

Już po ogłoszeniu przez Grbicia listy powołań na Ligę Narodów było jasne, że Serb to Januszowi chce powierzyć rolę podstawowego rozgrywającego kadry. Środowe spotkanie z Brazylią było dla niespełna 28-letniego siatkarza pierwszym występem w meczu pod egidą FIVB po 994 dniach przerwy.

Wówczas dopiero pukał do drzwi kadry, teraz wchodzi do niej jako rozgrywający zwycięzcy Ligi Mistrzów. Tremy widać nie było, a z każdym kolejnym meczem powinno być tylko lepiej. Januszowi zdarzały się niedokładności, oszlifowania wymaga przede wszystkim współpraca z Bartoszem Kurkiem.

Fabian Drzyzga po latach gry z atakującym mógł posyłać do niego piłki nawet z zamkniętymi oczami, Janusz grywał z nim dotąd rzadko. Ale skoro po ledwie kilkunastu wspólnych treningach współpraca w meczu z USA zaowocowała aż 23 punktami Kurka przy 75-procentowej skuteczności w ataku, potencjał na owocną kooperację jest wielki.

Kurek filarem kadry jest od lat, ale w reprezentacji Grbicia ma mieć solidne wsparcie w Semeniuku. 26-letni przyjmujący już w zeszłym roku przebojem wdarł się do kadry na igrzyska olimpijskie, ale pewności siebie w kadrze nie zbudował. Po kolejnym spektakularnym sezonie w klubie czas w końcu stać się ważną postacią reprezentacji - tym bardziej pod nieobecność Wilfredo Leona.

Po kształtowaniu składów na kolejne mecze widać, że u Grbicia Semeniuk ma być postacią absolutnie pierwszoplanową. W najważniejszych meczach miał pewne miejsce na boisku, Serb właściwie nie ściągał go wówczas z parkietu. Sam siatkarz jest zdecydowanie bardziej pewny siebie niż przed rokiem. A obecność Janusza, z którym wspólnie grał w klubie z Kędzierzyna-Koźla, ma mu maksymalnie ułatwić drogę do zostania jednym z liderów kadry.

Po pierwszych tygodniach pracy Serba łatwo można ustalić wyjściową hierarchię w jego drużynie. Niespodzianek nie ma. Po pierwszym turnieju w Ottawie większość debiutantów dostała wolne, a do gry weszli siatkarze Grupy Azoty ZAKS-y Kędzierzyn-Koźle i Kurek. Efekt to osiem różnych składów w ośmiu meczach - Grbić ani razu nie powtórzył wyjściowej szóstki.

Oprócz Janusza, Kurka i Semeniuka w najważniejszych spotkaniach na parkiet wychodził Aleksander Śliwka, wśród środkowych najwyżej stoją akcje Mateusza Bieńka i Jakuba Kochanowskiego. Najwięcej wątpliwości można mieć w przypadku libero - z Brazylią zagrał Paweł Zatorski, z USA Jakub Popiwczak. Wciąż to dwukrotny mistrz świata wydaje się jednak bliżej podstawowego składu, a z Amerykanami Grbić przetestował nawet - z niezłym skutkiem - wariant gry na dwóch libero, z którego obficie korzystał przez lata Vital Heynen. Wtedy jednak Zatorskiemu partnerował Damian Wojtaszek.

CZYTAJ TEŻ: Były selekcjoner tłumaczy wybory Grbicia. "Z kadrą pożegnali się ludzie, którzy przegrali igrzyska"

Miejsce w składzie dla Śliwki i Semeniuka, czyli klubowej pary z ZAKS-y, otworzyła operacja Leona. Korzysta na niej jednak jeszcze jeden z przyjmujących. Za jednego z największych wygranych pierwszych tygodni kadry Grbicia można uznać Bartosza Kwolka.

Mistrz świata z 2018 roku ma za sobą rozczarowujący sezon w klubie zakończony przenosinami z Warszawy do Zawiercia. Na zgrupowanie kadry przyjechał jednak w dobrej formie, co pokazał i w Ottawie, i w Sofii. Wydaje się idealnym kandydatem do roli zadaniowca, czyli człowieka, który pomoże poprawić szwankującą grę wejściem z ławki rezerwowych. I to nie tylko w jednym elemencie - Kwolek dobrze spisywał się bowiem w przyjęciu, ale też w polu serwisowym, co pokazał m.in. w czasie starcia z USA.

Jeśli Leon nie zdoła wyleczyć się na mundial, dość niespodziewanie to Kwolek może zostać przyjmującym numer cztery w kadrze na najważniejszy tegoroczny turniej. Jego konkurent, Bartosz Bednorz, przez uraz nie miał szansy pokazać się jeszcze w meczach kadry. Nawet jeśli zagra w kolejnym turnieju, w Gdańsku, będzie mieć więc bardzo mało czasu, by przekonać do siebie Grbicia.

Zadaniowiec w polu zagrywki przyda się tym bardziej, że w tym elemencie gra polskiej drużyny na razie mocno faluje. W Ottawie fatalna dyspozycja w polu serwisowym zdarzyła się Tomaszowi Fornalowi, w Sofii Jakubowi Kochanowskiemu.

Nadzieję na sporo asów serwisowych daje Semeniuk, ale przede wszystkim Bieniek. To właśnie środkowego stać na serie zagrywek w stylu Leona. A urodzony na Kubie siatkarz w poprzedniej edycji Ligi Narodów ustanowił rekord świata, notując 13 asów serwisowych w meczu z Serbią. Bieniek błysnął w konfrontacji z Brazylijczykami. Cała drużyna uzbierała wówczas 13 punktów zagrywką, ale aż siedem z nich było dziełem środkowego. Teraz tylko czas na większą regularność.