W rozmowie na kanale Ojwojtek Tomasz Fornal opowiedział o realiach życia profesjonalnego siatkarza. Okazuje się, że w czasie sezonu ligowego i gry w klubie jest więcej elastyczności i czasu dla siebie, chociażby we własnym mieszkaniu po treningu.
Lecz w trakcie zgrupowania reprezentacji Polski sprawa wygląda inaczej. Uczestnicy cały czas są razem i dostają gotowy plan na każdy dzień, do którego muszą się dostosować.
To dla i Fornala i innych sportowców jest już często tak naturalna sytuacja, że trudno im wyobrazić mu sobie, jak odnajdą się w nowym dla siebie świecie już po zakończeniu kariery.
[Na kadrze] jesteś cały czas w grupie, dostajesz plan i na jego bazie funkcjonujesz. Dlatego po karierze jest tak, że kończysz ją, jest ostatni gwizdek, ostatni mecz i nagle nie masz planu. Więc musisz to poukładać sobie w głowie, jak widzisz siebie, co byś chciał robić
Bardzo lubi adrenalinę, która towarzyszy mu podczas największych turniejów. "Uwielbiam te emocje, ten dreszczyk adrenaliny, taki pozytywny stresik przed ważnym meczem" - mówi, sygnalizując, że to bardzo uzależniające uczucie. "To jest rzecz, której będzie mi brakować najbardziej po karierze" - stwierdził.
Tomasz Fornal nie zostanie w siatkówce po zakończeniu kariery?
Tomasz Fornal przyznaje, że na grze w siatkówkę on i koledzy zarabiają duże pieniądze, ale nie tylko dlatego uprawiają sport. "To jest życie-marzenie" - mówi o trybie i kulisach funkcjonowania siatkarzy.
On sam ma trochę łatwiej, bo jest singlem, nie musi troszczyć się o rodzinę, dzieci, a właściwie wyłącznie o siebie. Jednak mimo to dostrzega również ciemniejsze strony profesjonalnego sportu.
"Sport daje ci bardzo dużo, finansowe utrzymanie, jak jesteś dobrym zawodnikiem, to możesz zabezpieczyć się na przyszłość, ale też wymaga bardzo dużo poświęcenia pod względem prywatnym, rodziny, znajomych. Kalendarz zawsze musi być dostosowany pod sportowca" - zapewnił.
Mimo wszystko przekonuje, że "sport to jest coś pięknego". "Ja kocham zmęczyć się, kocham tę dyscyplinę i tak naprawdę ciężko jest mi wyobrazić sobie życie bez tego" - zadeklarował.
Doskonale jednak zdaje sobie sprawę, że przyjdzie moment, w którym pożegna się z siatkówką. Kiedy? Zapewne za co najmniej 9 lat. Chciałby pograć przynajmniej do 38. roku życia. A co potem? Raczej w siatkarskim środowisku, jako chociażby trener, nie zostanie.
Jakbym miał obstawiać, to w momencie, który nadejdzie mam nadzieję około 38. roku życia, i skończę karierę siatkarską, to bardzo możliwe, że w siatkówce nie będę już funkcjonował. Przynajmniej tak mi się wydaje, ale nigdy nie wiadomo, jak życie się potoczy
"Jak będzie zdrowie, to będę grał. Ale jak już organizm powie: 'Stary, daj se spokój', to dam sobie spokój" - obiecał.










