Koniec spekulacji, Wilfredo Leon ogłasza. Szach i mat gwiazdora siatkarskiej reprezentacji Polski
- Myślę, że tyle brązowych medali wystarczy, więcej z tego koloru nie potrzebuję (uśmiech). Nie twierdzę, że to jest zły medal, ale po prostu byłoby już za dużo tego samego. Przyjechałem tu po to, żeby w końcu wykonać zadanie, a tym zadaniem jest wygranie tego turnieju - powiedział w rozmowie z Interią Wilfredo Leon, jeden z największych asów w talii selekcjonera Nikoli Grbicia. A zatem to, czego niektórzy nie chcieli powiedzieć wprost, reprezentant Polski nazwał po imieniu.
Artur Gac, Interia: W poniedziałek do godziny 16 mieliście wolne. Jak sobie zorganizowałeś ten czas?
Wilfredo Leon, przyjmujący reprezentacji Polski: - Trochę porozmawiałem z rodziną. Później m.in. poszedłem do sklepu i do restauracji na dobry obiad. A za chwilę, po rozmowie z tobą, zaczynamy trening.
Miałeś okazję zobaczyć centrum Skopje?
- Troszkę tak, ale niewiele, bo nie nastawiałem się na zwiedzanie. Nie jestem osobą, która specjalnie długo lubi chodzić. Ale zrobiłem zdjęcia kilku pomnikom i jednego muzeum.
Zobacz również:
Tych pomników jest tutaj mnóstwo, na każdym kroku coś się wyłania.
- Rzeczywiście, chyba nie do policzenia. I są dosyć duże, widoczne z daleka. Niektóre, szczerze mówiąc, są przepiękne.
I będziesz polecał znajomym wypad do stolicy Macedonii Północnej choćby na 2-3 dni?
- O właśnie tak, na kilka dni, to bez problemu. Jest tu trochę rzeczy do pooglądania i obiektów do zwiedzania. Dobrze byłoby też zaznajomić się z historią Macedonii, która mnie nie jest znana. A jeśli się ją pozna, wtedy łatwiej będzie zrozumieć symbolikę choćby tych pomników.
Przejdźmy do sportu. Dwa razy wystąpiłeś w mistrzostwach Europy i dwukrotnie kończyliście z reprezentacją Polski imprezę zdobyciem brązowego medalu. Trzeci brąz też by cię uradował?
- Radości wtedy nie będzie. Bo tak jak powiedziałeś, mam już dwa i myślę, że tyle brązowych medali wystarczy, więcej z tego koloru nie potrzebuję (uśmiech). Nie twierdzę, że to jest zły medal, ale po prostu byłoby już za dużo tego samego. Przyjechałem tu po to, żeby w końcu wykonać zadanie, a tym zadaniem jest wygranie tego turnieju. Jesteśmy w drodze i bardzo bym chciał z powodzeniem to zrealizować.
W końcu mam gościa, który nie kokietuje i nie mówi, że wprawdzie jesteśmy jednym z faworytów, ale może wcale nie największym, być może są więksi. Wykładasz kawę na ławę, czyli cel jest jasny.
- Mamy cel w głowie i trzeba to zrobić. Nie ma tu innego wariantu. Przygotowywaliśmy się przez całe lato, więc teraz jest tylko jedno wyjście.
Zobacz również:
Turniej się rozkręca, przed wami jeszcze dwóch przeciętnych rywali, ale czy czujesz, że wszystko idzie odpowiednim torem? Tak sobie wyobrażałeś wzrost formy i stopień zazębiania waszej gry?
- Teraz trudno to oceniać. Żeby to zrobić, potrzeba meczu z drużyną z wyższej półki. Do tego czasu w pełni nie będziemy wiedzieli, na jakim jesteśmy poziomie. Wiadomo, że teraz nawet z tymi słabszymi trzeba grać na poziomie, bo nie da się spać i wygrywać, coś trzeba pokazać, ale wyzwania dopiero przyjdą. Na razie nie mamy na swojej drodze drużyn tej klasy, z którymi będziemy się spotykali w ćwierćfinale czy już w finale. Dlatego tak naprawdę dopiero pierwszy mecz w Bari pokaże nam, w jakim miejscu jesteśmy w drodze do końcowego sukcesu.
Wielkimi krokami zbliżają się igrzyska olimpijskie w Paryżu. Rozumiem, że dla ciebie złoto w Paryżu to sportowe pragnienie życia?
- Tak jest.
Wpierw, tuż po mistrzostwach Europy, walka o kwalifikację olimpijską. Myśli już coraz bardziej krążą wokół tej imprezy?
- Na razie podchodzę do sprawy tak, że mam mistrzostwa Europy i tylko na nich się skupiam.
I potrafisz tak się odciąć?
- Oczywiście. Ten medal, który czeka w Rzymie, jest celem, który chcę teraz zrealizować. A dopiero jak będę go miał na szyi, wtedy skoncentruję się na kwalifikacji, a już później - wiadomo - cel będzie jeden. Nawet nie myślę o Lidze Narodów w 2024 roku. Okay, oczywiście będziemy w niej grali, bo to jest turniej, w którym trzeba wystąpić, ale skupiony będę już na igrzyskach.
A zdarza się, że jeszcze wracasz pamięcią do przegranego starcia z Francuzami na igrzyskach w Tokio? Pamiętamy te gigantyczne emocje i was, zrozpaczonych i rozczarowanych.
- Powiem ci, że to już zupełnie usunąłem z głowy. Co by mi dało, gdybym wciąż rozpamiętywał tamtą historię?
Zobacz również:
Tyle że czasami, choć człowiek chciałby coś wyprzeć z pamięci, to ten obraz powraca.
- To u mnie jeszcze powiedzmy rok po igrzyskach to ciążyło. Ale dziś? Od tego czasu mamy mocno przebudowaną drużynę. Serio, nie mam już w głowie tamtych wydarzeń. A jeszcze wracając do następnych igrzysk i mojego podejścia... Ja po prostu nie jestem osobą, która myśli o kilku celach na raz. Nie, to nie w moim stylu. U mnie jest koncentracja na najbliższym wyzwaniu. Teraz jesteśmy na mistrzostwach Europy i wszystko kręci się wokół tego, by wyjechać stąd maksymalnie zadowolonym. A w przyszłym roku choć Ligę Narodów potraktuję serio, to chciałbym, aby forma, jakiej jeszcze do tej pory nie miałem, wybiła na igrzyskach.
To znaczy, że chcesz przygotować na Paryż formę życia?
- Tak jest, będę ku temu pracował jeszcze ciężej niż do tej pory.
Masz trójkę dzieci, z których najstarsza Natalia ma 6 lat. Ma coś wspólnego z siatkówką, ciągnie ją do tego sportu?
- Ja mówię tak: "kochanie, na co się zdecydujesz, to będzie twoja decyzja i zawsze będę ci kibicował". Ja będę jej tylko podrzucał możliwości, żeby jak dorośnie, mogła mi odpowiedzieć: "tata, dzięki za to". Nie będę jej do niczego przymuszał. Jeśli najpierw zechce spróbować jednego sportu - bardzo dobrze, później posmakować drugiego - też fajnie. Sama niech sprawdzi, co jest dla niej najlepsze. Jeśli mam być szczery, to bardzo byśmy z żoną chcieli, żeby poszła w sport, ale nie za wszelką cenę. Ja nie jestem dowódcą w wojsku, żeby wydawać jej komendy na zasadzie: masz wstać rano i robić to, to i jeszcze to. To nie moja natura. Natomiast jeśli już zdecyduje się na przykład na tenis, to spróbuję zaszczepić w niej profesjonalizm. Czasu, żeby poważniej na coś się zdecydować, ma jeszcze moim zdaniem cztery lata, gdy będzie 10-latką.
Rozmawiał Artur Gac, Skopje
Zobacz również:
![Turczynki lepsze od Japonek w Lidze Narodów. Zwycięstwo 3:1 w Osace [WIDEO]](https://i.iplsc.com/000N1D8E1280BL2G-C401.webp)
![Skuteczna końcówka dała Dominikanie zwycięstwo 3:1 w starciu z Chinami [WIDEO]](https://i.iplsc.com/000N1D84I2RO4H6D-C401.webp)
![Łzy, trofeum i gest w stronę nieba. Tak Noskova świętowała triumf w Wimbledonie [WIDEO]](https://i.iplsc.com/000N1COGFYL4SNXO-C401.webp)
![Reprezentacja Francji lepsza od Bułgarii w starciu Ligi Narodów [WIDEO]](https://i.iplsc.com/000N1D8022391F1V-C401.webp)
