Gdyby Polki były w stanie nawiązać wyrównaną walkę z Francją, już mówilibyśmy o sporej sensacji. Niekoniecznie nawet w przypadku remisu, nie mówiąc już o zwycięstwie. Tak duża jest bowiem różnica potencjałów tych dwóch drużyn. Polkom od 2014 roku nie udało się ani razu przejść pierwszego etapu w mistrzostwach Europy, choć dwa lata temu były tego bliskie. Oszukały je, tak trzeba powiedzieć, drużyny Niemiec i Hiszpanii, które w bezpośrednim starciu zagrały pod konkretny wynik.
A Francja się takimi historiami nie przejmuje, wygrywa niemal z wszystkimi i w każdych warunkach. To aktualny mistrz świata i wicemistrz olimpijski, zarazem chyba główny faworyt do triumfu w tym turnieju. Bo drugi z sgigantów, Norwegia, ma trochę przemeblowany, odmłodzony skład. "Trójkolorowe" zaś kadry odmładzać nie muszą, mają ją idealnie zbilansowaną. Do Szwajcarii przyjechały wszystkie gwiazdy, zapewne we wtorek wszystkie też przeniosą się na Węgry.
Zobacz również:
Jedyną zmianą było odejście legendarnego trenera Oliviera Krumbholza, zastąpił go dotychczasowy asystent Sebastien Gardillou.
Mistrz świata pierwszym rywalem Polski w Bazylei. Francja szybko pokazała, kto jest lepszy
W Polsce zaś zespół po raz kolejny prowadzi Arne Senstad, ale jeśli i tym razem nie uda się awansować z grupy, misja Norwega zapewne się zakończy. W jego zespole nie ma wielkich gwiazd, miała być za to wola walki i niezwykła ambicja. Polki świetnie zaczęły to starcie z Francją, Monika Kobylińska rzuciła z kozłem z drugiej linii, zaskoczyła Laurę Glauser.
A później było 11 minut jak z najgorszego horroru, występ niegodny wielkiego turnieju. Nie funkcjonowało kompletnie nic, Senstad wymieniał kolejne zawodniczki, ale niewiele to dawało. Trzy proste błędy techniczne dały Francji trzy kontry - zarazem i trzy bramki. Rywalki naszych biegały szybko, szybko wznawiały grę od środka, mijały ospałą polską defensywę bez najmniejszego problemu. No i rzucały najpierw obok Adrianny Płaczek, a później Barbary Zimy - ze stuprocentową skutecznością.
Efekt? 11:4 dla Francji w 12. minucie. Pogrom.
W 28. minucie Francja wygrywała 16:10, ten kolejny kwadrans z okładem zakończył się więc wynikiem 6:5 dla Polek. Owszem, rywalki miały już wielką przewagę, wciąż nie odpuszczały, ale i Biało-Czerwone wreszcie przestały popełniać irytujące błędy. Oprócz Kobylińskiej w obronie walczyły też inne zawodniczki, a w ataku dobrym pomysłem było wprowadzenie na środek Magdaleny Drażyk. I szkoda, że karę w samej końcówce, niesłuszną, dostała Paulina Uścinowicz, bo Francja tę przewagę wykorzystała. Prowadziła w połowie meczu 18:10.
Zobacz również:
Francja - Polska w Bazylei. Biało-Czerwone bezradne, różnica dwóch klas na parkiecie
Losy tego spotkania były więc rozstrzygnięte, Polki mogły już powoli myśleć o sobotnim starciu z Portugalią, ale wypadało jednak, by nie przegrały w podobnym stylu jak w sobotę ze Szwecją (22:38).
A sporo wskazywało, że tak się może stać. Mimo zmian w ekipie Francji, ale tam przecież nawet rezerwowe są gwiazdami w klubach Ligi Mistrzyń. W 35. minucie Flippes podwyższyła na 21:10, a w polskiej drużynie wróciły wszystkie mankamenty z pierwszej połowy.
I na tym mniej więcej stanęło, przewaga faworytek się ustabilizowała. Trochę zwolniły tempo, Polki znów trochę ogarnęły swoją grę na boisku. O jakiejkolwiek pogoni nie było mowy, zostało oczekiwanie na końcową syrenę. I sobotnie starcie z Portugalią. Ono będzie dużo ważniejsze, a wręcz kluczowe. Porażka praktycznie rozwieje złudzenia o wyjeździe na drugą rundę do Debreczyna.
Francja - Polska 35:22 (18:10)
Francja: Glauser (8/18 - 44 proc.), Sako (9/21 - 43 proc.) - Coatanea 5, Valentini 4, Zaadi 4, Nze Minko 4, C. Lassource 3, Kanor 3, Foppa 3, Mairot 2, Horacek 2, Ondono 2, Granier 2, Flippes 1, Bouktit, Grandveau.
Kary: 2 minuty. Rzuty karne: 4/4.
Polska: Płaczek (3/17 - 18 proc., Zima (3/23 - 13 proc.) - Uścinowicz 4, Drażyk 3, Nosek 3, Kobylińska 2, Matuszczyk 2, Rosiak 2, Urbańska 2, Balsam 1, Michalak 1, Zych 1, Nocuń 1, Olek, Górniak, Kochaniak-Sala.
Kary: 8 minut. Rzuty karne: 3/3.
