Tak Polacy zrobili Szwedom "potop". "Eksperyment się udał. Wrażenie nadzwyczajne"

Reprezentacja Szwecji była drugim w historii rywalem, z którym Polacy zmierzyli się w meczu międzypaństwowym. I pierwszym, którego pokonali. Najpierw dwa razy przegrali z Węgrami, a 28 maja 1922 roku wygrali ze Szwedami i to w Sztokholmie 2:1. Były to jednak miłe złego początki.

Szwecja to bowiem jeden z tych rywali, z którymi Biało-czerwonym wygrywanie idzie z ogromnym trudem. Z 28 meczów przegrali aż 15, a wygrali dziewięć. Na wyjeździe triumfowali tylko trzykrotnie, a ostatni raz w 1930 roku. I wygraną 96 lat temu przypomnimy na podstawie wydania Przeglądu Sportowego z dnia 1 października 1930 roku.

"Polska - Szwecja 3:0

Wspaniały zasłużony triumf naszych piłkarzy w Sztokholmie

Świetna gra całej drużyny. Ciszewski i Smoczek strzelcami. Nadzwyczajne wrażenie sukcesu" - triumfował dziennik.

Wygrana ze Szwecją miała być jednym z największych sukcesów w całym polskim sporcie w 1930 roku. "Wspaniała postawa całej drużyny! Takie oto triumfalne wieści lecą jak Polska długa i szeroka w związku z meczem wygranym przez naszą reprezentację ze Szwedami w Sztokholmie. Jest jednym z najgłośniejszych sukcesów osiągniętym w roku bieżącym. Obok zwycięstwa nad Rumunią w tenisie, mistrzostwa wioślarskiego Europy w dwójkach i obok drugiego miejsca na Igrzyskach Pań w Pradze. Zwycięstwo to jest bowiem równie zasłużone jak - powiedzmy otwarcie - niespodziewane."

Niespodziewane, bo Szwedzi wystawili najmocniejszy skład, a trener Polaków nie miał do dyspozycji najlepszych zawodników. Wystarczy powiedzieć, że niemal połowa składu to byli debiutanci - Fontowicz, Martyna, Mysiak, Smoczek i Szczepaniak. A do tego zagrali Bułanow, Seichter, Chruściński, Pazurek, Ciszewski i Sperling.

"My zaś przeciwstawiliśmy im zespół zestawiony eksperymentalnie. Eksperyment oparty był na szczęśliwej intuicji mjr Lotha i dał wynik przechodzący wszelkie oczekiwania. Jej niezwykle silne morale, żelazna wola, niezłomny duch walki i wspaniała forma sprawiły, że mecz z dnia 28 września 1930 r uważać należy za najlepszą z rozegranych dotychczas gier reprezentacji."

Spotkanie obejrzała w Sztokholmie rekordowa liczba kibiców - według PS było ich 25 tysięcy, według szwedzkich mediów 20 tysięcy. W loży honorowej był m. in. Konstanty Rozwadowski, poseł RP, który w latach 1928-34 przebywał w stolicy Szwecji.

Sam mecz był zacięty, ale to Polacy byli skuteczni. "Po paru strzałach Szwedów następne dla nas. Po pięknych zagra­niach pomocy z atakiem w 39 minucie Pazurek podaje Ciszewskiemu, strzał - gol! Brawa, otucha, ciepło pod sercem. Oby tylko tak dalej. Na to nie czekamy długo. W 43. minucie Mysiak podaje Sperlingowl, ten ciągnie pięknie, zwabia ku sobie aż trzech Szwedów, daje sobie z nimi ra­dę w doskonałym stylu, centru­je do Smoczka, który z bliska strzela nieuchronnie."

"Polacy zaskoczyli nas w pierwszej połowie, a później nie byliśmy ich w stanie dogonić i skończyło się 3:0" - dodał szwedzki "Dagens Nyheter". Tak padła trzecia bramka. "Piękna płynna kombinacja. Seichter podaje Chru­ścińskiemu, ten Pazurkowi, tank Garbarni mija świetnie obu ob­rońców i wykłada niczem na stół Ciszewskiemu. Szczęśliwy łącznik Legii w biegu strzela płasko, spokojnie i celnie. Gol!" - opisywał Przegląd Sportowy.

Po zakończeniu spotkania w polskiej drużynie ogromna radość, a zawodnikom gratulował wspomniany minister Rozwadowski. "Wrażenie na widowni nad­zwyczajne. Szwedzi zachwyceni naszą grą. Po­wszechnie twierdzą wszyscy, że wynik ze wszech miar zasłużo­ny. W pobieżnej ocenie drużyn wyższość przyznać trzeba Pola­kom. Grali lepiej taktycznie, nie­którzy także technicznie, Szwe­dzi przewyższali nas tylko w grze głową."

To było jednak ostatnie wyjazdowe zwycięstwo Polaków ze Szwedami. W tym roku mija od tej wygranej 96 lat.