Reklama

Reklama

Robert Lewandowski najlepszym wolnym transferem w historii!

Robert Lewandowski najlepszym wolnym transferem w historii, uznał francuski dziennik "L'Equipe". 20 lat temu w piłce nożnej zaczęło obowiązywać prawo Bosmana.

15 grudnia 1995 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał orzeczenie, według którego piłkarze po wygaśnięciu kontraktu stawali się wolnymi zawodnikami i mogli swobodnie zmieniać kluby. Przed wejściem prawa w życie, nawet w przypadku końca umowy danego zawodnika, klub chętny na jego przejęcie musiał zapłacić staremu klubowi sumę odstępnego.

Orzeczenie TS zmieniło więc piłkarski świat. I dziennik "L'Equipe" wybrał 10 najbardziej znaczących wolnych transferów na przestrzeni 20 lat.

1. Robert Lewandowski (z Borussii Dortmund do Bayernu Monachium)

Trudno wycenić dzisiaj Polaka, który w tym momencie jest chyba najlepszą "9" na świecie. Piłkarz sezonu Bundesligi (2011/12), król strzelców Bundesligi (2013/14), w połowie 2014 roku przeszedł z Borussii do Bayernu, a transfer został ujawniony w styczniu. Lewandowski do Monachium mógł trafić już rok wcześniej, ale dortmundczycy woleli nie zarobić na nim ani euro, niż pozbyć się wtedy tego napastnika.

Reklama

"Lewy" od czasu przyjścia do Bawarii strzelił w 47 goli w 71 meczach, w tym 15 w 16 spotkaniach tego sezonu Bundesligi.

2. Henrik Larsson (z Celticu Glasgow do FC Barcelona)

Reprezentant Szwecji spędził na Camp Nou tylko dwa sezony, ale zostawił tam na pewno swój ślad. "On był na naszej liście od dłuższego czasu" - tłumaczył ten transfer w 2004 roku Joan Laporta, były prezes FC Barcelona. Swój pobyt w tym klubie Larsson uświetnił wygraniem Ligi Mistrzów w 2006 roku. Jego postawę w zespole z Katalonii docenił po finałowym meczu z Arsenalem napastnik "Kanonierów" Thierry Henry. Według Francuza kluczem do zwycięstwa Barcelony nie był ani Ronaldinho, ani Samuel Eto', ale właśnie Larsson.

3. Andrea Pirlo (z AC Milan do Juventusu Turyn)

Kiedy Pirlo opuszczał Milan w 2011 roku, po 10 latach gry na San Siro, to wielu ekspertów wieszczyło koniec jego kariery. Tymczasem Włoch w nowym klubie grał chyba jak nigdy, zdobywając ze "Starą Damą" cztery mistrzowskie tytuły z rzędu, natomiast Milan wciąż poszukuje utraconej chwały.

4. Sol Campbell (z Tottenhamu Hotspur do Arsenalu Londyn)

Chyba najbardziej kontrowersyjny wolny transfer w historii. Dla kibiców "Kogutów", kiedy dołączył do znienawidzonych przez nich "Kanonierów" w 2001 roku, stał się synonimem Judasza. "Chcę grać w piłkę na najwyższym poziomie i dlatego tu jestem" - powiedział wtedy Campbell. Jego życzenie zostało spełnione, gdy dwa razy został z Arsenalem mistrzem Anglii (sezony 2001/02 i 2003/04), a w tym drugim przypadku dowodzona przez niego drużyna nie przegrała żadnego meczu.

5. Esteban Cambiasso (z Realu Madryt do Interu Mediolan)

Argentyńczyk występując przez dwa lata w barwach "Królewskich" nigdy tak naprawdę nie pasował do tego zespołu, więc dobrze dla niego się stało, że w 2004 roku skończył się jego kontrakt z Realem i na zasadzie wolnego transferu przeniósł się do Mediolanu. W Interze został synonimem sukcesu, bo z nim w składzie klub pięć lat z rzędu zostawał mistrzem Włoch, a w 2010 roku wywalczył potrójną koronę (również Liga Mistrzów i Puchar Włoch).

6. Roberto Baggio (z AC Milan do Bologna FC)

Baggio odszedł z Milanu w 1997 roku, żeby pojechać z reprezentacją Włoch na mistrzostwa świata do Francji. "Z AC Milan to nie było możliwe" - przyznał piłkarz. I wszystko potoczyło się po jego myśli. W 30 meczach w barwach Bologni zdobył 22 bramki i Fabio Capello zabrał go na światowy czempionat.

7. Luis Enrique (z Realu Madryt do FC Barcelona)

Takie rzeczy, jak zamiana jednego hiszpańskiego giganta na drugiego, nie zdarzają się zbyt często. Okazało się, że Enrique dobrze wybrał przechodząc w 1996 roku na Camp Nou. I choć początkowo kibice "Dumy Katalonii" podchodzili do niego z pewną nieufnością, to potem szybko go zaakceptowali. Z Barceloną wywalczył siedem trofeów w ciągu ośmiu lat i był nawet jej kapitanem.

8. Steve McManaman (z Liverpool FC do Realu Madryt)

W 1999 roku nie zgodził się przedłużyć kontraktu z "The Reds" i po wielu latach spędzonych na Anfield Road postanowił wyjechać za granicę. Trafił na dobry okres "Królewskich", z którymi w 2000 i 2002 roku wygrał Ligę Mistrzów.

9. Edgar Davids i Patrick Kluivert (z Ajaksu Amsterdam do AC Milan)

Najwięcej na wprowadzeniu prawa Bosmana stracił chyba Ajax. Holendrzy słynęli ze swojej szkółki, która wychowywała piłkarzy, sprzedawanych następnie z dużym zyskiem. Davids w 1996 i Kluivert w 1997 odeszli do Milanu jednak za darmo, a potem włoski klub sprzedał ich za odpowiednio osiem i 15 milionów euro.

10. Paul Pogba (z Manchesteru United do Juventusu Turyn)

Jeden z największych błędów Sir Aleksa Fergusona, który pozwolił odejść młokosowi w 2012 roku do Juventusu. Szkot broni się na łamach swojej autobiografii ("Leading"): "Paul miał trzyletni kontrakt, w którym nie było opcji odnowienia. Chcieliśmy z nim przedłużyć umowę, ale wtedy zjawił się jego agent Mino Raiola i wszystko się zmieniło".

Pogba chciał więcej grać i w wieku 19 lat wybrał ofertę Juventusu. To był dobry krok zarówno jego, jak i samego klubu. "Stara Dama" wywalczyła z nim trzy mistrzostwa Włoch, a sam piłkarz jest teraz wyceniany na 80-100 milionów euro.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama