Zaliczone 6.25 m Duplantisa, rekord HMŚ. A po nim jeszcze skakał Karalis

Męska rywalizacja tyczkarzy zawsze interesowała nas jakoś mocniej, przez wzgląd na sukcesy Biało-Czerwonych. Dawno, dawno temu Władysława Kozakiewicza czy Tadeusza Ślusarskiego, a w tym wieku choćby Pawła Wojciechowskiego czy Piotra Liska. Ten ostatni zapewne byłby bohaterem trybun także i teraz w Toruniu, ale półtora miesiąca temu w mityngu w Niemczech pękła mu tyczka, spowodowała kontuzję dłoni. I zakończyła sezon halowy rekordzisty Polski.

Mimo tego i tak warto było przyjść do Areny Toruń czy włączyć telewizory właśnie na ten konkurs. Bo to on zaczynał wieczorną sesję w sobotę, a jako pierwszy pojawił się na rozbiegu... Duplantis. Szwed tym razem poprosił o 5.50 m - pewnie zrobił to dla publiczności, by ją rozgrzać. To właśnie w tym miejscu pobił swój pierwszy rekord świata - sześć lat temu skoczył tu 6.17 m. Wysokość bardzo ważną także i dzisiaj.

Zaledwie dziewięć dni temu "Mondo" po raz piętnasty poprawił rekord świata - w Uppsali skoczył 6.31 m. Pokazał wszystkim, że wciąż lata na niebotycznych wysokościach, niedostępnych dla innych. To był sygnał dla Karalisa, który w mistrzostwach Grecji uzyskał 6.17 m - drugi wynik w historii. Ich pojedynek miał być ozdobą całych mistrzostw, choć można było się spodziewać, że dołączy tu Sondre Guttormsen - Norweg niedawno zaliczył 6.06 m.

Duplantis zaliczył to 5.50 m z ogromnym zapasem, Karalis zaś był jednym z trzech zawodników, którzy zaczęli od 5.70. I też miał ogromną nadwyżkę wysokości. Można się było spodziewać, że prawdziwa walka zacznie się gdzieś na 5.95 m lub na 6.00 m. I tam będą decydowały się losy medali, może tego brązowego.

Tę wysokość 5.95 m zaliczyło trzech zawodników: Karalis i Sondre Guttormsen w pierwszych próbach, Zachery Bradford z USA - w drugiej. Duplantis ją odpuścił, a Kurtis Marschall, Baptiste Thierry, Menno Vloon i Thibaut Collet poprosili o przesunięcie na 6.00 m po zrzutce lub zrzutkach.

Mondo wrócił na 6.00 m - zaliczył tę wysokość od razu, postawił rywali przed kolejnym ciężkim wyzwaniem. Karalis też był blisko, ale dłonią zahaczył poprzeczkę, ta jednak spadła. Zaskoczył Sondre Guttormsen, opuścił 6.00 m. A później zaskoczył Marschall - Australijczyk strącił 5.95 m, przeniósł drugą próbą na 6.00. Zaliczył ją, wyrównał rekord życiowy, awansował w tamtym momencie na drugą pozycję. Grek zaś poprawił się w drugim podejściu. W grze zostało już tylko czterech tyczkarzy.

Na 6.05 m zaczęły się szachy, tym razem Duplantis opuścił tę wysokość. Karalis zaś skoczył z zapasem, cieszył się jakby poprawił życiówkę. Pragnął medalu, mówił przed konkursem tak: - Najważniejszy jest medal, a jak go będę pewny, to spróbuję agresywniej skakać. Marcin ma na to plan - mówił Karalis w rozmowie z red. Michałem Chmielewskim z TVP Sport. I nawiązywał do planu swojego szkoleniowca - Marcina Szczepańskiego.

Po nieudanej próbie Guttormsena był już tego krążka praktycznie pewny. A gdy strącił jeszcze Marschall, oficjalnie wskoczył już na drugie miejsce. A nawet pierwsze, bo przecież Duplantis miał "tylko" 6.00 m.

Wkrótce stało się jasne, że Grek ma co najmniej srebro - to 6.05 m dla Norwega i Australijczyka było jednak już za wysoko.

Zostali więc dwaj najwięksi, przyjaciele z jednego rocznika, rywale już od kategorii juniorskich. Karalis wygrał z Duplantisem tylko raz: w halowych mistrzostwach świata w 2018 roku w Birmingham. I to był jedyny konkurs globalny, w którym Szwed wystartował, ale go nie wygrał. A teraz przybliżył się do niego, skacząc 6.10 m. Grek zaś tę wysokość opuścił.

Na stojakach pojawiło się więc 6.15 m - i znów Duplantis był tu bezbłędny. A skoro Karalisowi nic zaliczenie tej próby nie dawało, miał zrzutkę na 6.00, to... ponownie przeniósł próbę. Na 6.20 m - atakował więc swój rekord Grecji. Duplantis zaś uznał, że... poczeka na wynik rywala, tym razem on opuścił.

To była więc ta "agresywna próba" Karalis, o której wcześniej mówił. Miał srebro zapewnione, niewiele mógł tak naprawdę stracić. I już był prawie na drugiej stronie, gdy jednak klatką piersiową zahaczył poprzeczkę. A ta spadła.

Grek zrezygnował z kolejnych tutaj, przeniósł dwie ostatnie na 6.25 m. Wcześniej tę wysokość zaliczył Mondo, poprawił rekord halowych mistrzostw świata.

Dla Karalisa to jednak było też za wysoko, zakończył zmagania ze srebrem. A Szwed jednak nie poprosił o 6.32 m. Uznał, że już tych rekordów na razie wystarczy.

• 1. Armand Duplantis (Szwecja) - 6.25 m
• 2. Emanuil Karalis (Grecja) - 6.05 m
• 3. Kurtis Marschall (Australia) - 6.00 m
• 4. Sondre Guttormsen (Norwegia) - 5.95 m
• 5. Zachery Bradford (USA) - 5.95 m
• 6. Baptiste Thiery (Francja) - 5.85 m
• 7. Menno Vloon (Holandia) - 5.85 m
• 8. Thibaut Collet (Francja) - 5.85 m