Skok na mistrzostwa świata. Najstarszy rekord Polski pobity. Z 1980 roku

Wydawać by się mogło, że skakanie w dal w hali i na stadionie to ta sama bajka. Tak jednak nie jest, często najlepszym wynikom na powietrzu sprzyja wiatr w plecy - aby rezultat mógł znaleźć się w oficjalnych tabelach jako rekord, nie może być mocniejszy niż 2,0 m/s. Pod dachem tego problemu nie ma, przecież tu nie wieje. A zimą tylko takie występy dają możliwość startów lekkoatletom w naszej strefie klimatycznej. Choć nie wszystkim, bo dyskobole, oszczepnicy czy młociarze muszą czekać do kwietnia czy maja.

W tabelach Polskiego Związku Lekkiej Atletyki tym kobiecym rekordem kraju z najdłuższą brodą (pod dachem) był właśnie wynik Anny Włodarczyk w skoku w dal - 6.74 m z marca 1980 roku. Niewiele "młodszy" rekord Polski w biegu na 60 m przez płotki rok temu pobiła w Nankinie Pia Skrzyszowska. A mama Pii, Jolanta Bartczak, do dziś zajmuje piąte miejsce w... klasyfikacji najlepszych wyników w skoku w dal pod dachem.

W 1988 roku w Budapeszcie uzyskała 6.66 m, na stadionie skakała nawet ponad 20 cm dalej.

W sobotę w Gorzowie na szczycie tej tabeli doszło do zmiany, najlepszy wynik Anny Włodarczyk został zepchnięty na drugą pozycję. A Anna Matuszewicz, która tego dokonała, miała świadomość, że w tym samym konkursie... oddała lepszy skok.

Anna Matuszewicz na polskiej liście wszech czasów w halowym skoku w dal była druga - ze swoim 6.71 m z zeszłego roku z Torunia. Wtedy dało jej to możliwość wyjazdu na HMŚ do Nankinu, tam zajęła siódme miejsce, było rekordem kraju U-23.

Teraz 22-latka z Torunia zaczęła sezon halowy w Toruniu od... biegu na 60 m (7.42 s). A w dal skakała tydzień temu w nieźle obsadzonych zawodach World Athletics w Düsseldorfie. Było nieźle, 6.41 m, w sam raz na początek sezonu.

Dziś zawodniczka MKL Toruń pojawiła się na starcie Gorzów Jump Festival - drugiej edycji tego mityngu, też cenionego w hierarchii światowej federacji. Zaczęła od próby spalonej, w drugiej uzyskała już 6.58 m. Wtedy dawało to drugie miejsce, później spadła za Niemkę Libby Buder, która uzyskała tyle samo, ale miała lepszą drugą mierzoną próbę.

Bo Matuszewicz ryzykowała, nie drobiła na dobiegu, ale też nie trafiała w belkę. Trzeci skok był świetny, ale przekroczony o jakieś 7-8 cm. W czwartej serii uzyskała 6.41 m, w piątej już poszła na całość. To mogło być ponad 6.80 m, zabrakło dosłownie 1 cm, by czubek buta nie spalił tej próby. A prowadziła w tym momencie Serbka Milica Gardašević, czwarta w zeszłorocznych HME w Apeldoorn (6.61 m).

W ostatniej próbie Matuszewicz nie zostawiła wątpliwości - świetnie trafiła w belkę. I pofrunęła. Sama już wiedziała, że było świetnie, pojawiła się dzika radość. A później wynik - 6.77 m - oznaczający rekord Polski pod dachem, ale też minimum na halowe mistrzostwa świata. A te odbędą się za siedem tygodni w jej rodzinnym Toruniu.

- To brzmi niewiarygodnie, ale przygotowując się do sezonu, nie myślałem o tym rekordzie. Chciałam mieć minimum na HMŚ, ale publiczność tak mnie poniosła... - mówiła w rozmowie z red. Michałem Chmielewskim z TVP Sport. Miała też świadomość, że wcześniejsza próba mogła być jeszcze bardziej okazałym rekordem. - Sama już nie wiem, czy to w trzeciej czy w piątej próbie. Bardzo chciałam wygrać i sobie pomyślałam, że wyjadę stad z wygraną. Choćby nie wiem co się stało - dodała.