Femke Bol rozpoczęła dekomunizację lekkoatletyki. Po 40 latach

Radosław Nawrot

Gdy minęło 40, a nawet więcej lat od najstarszych rekordów świata bitych w czasach lekkoatletycznej "zimnej wojny" przez zawodników bloku wschodniego, jasne stało się, że to koniec. Tych rekordów nie da się już poprawić, bo dzięki często niedozwolonemu wspomaganiu znalazły się poza granicami możliwości ludzkiego organizmu. Femke Bol pokazała, że to nieprawda.

Femke BolFRANCOIS LO PRESTI / AFPAFP

Szymon Ziółkowski, polski mistrz olimpijski w rzucie młotem z igrzysk w Sydney w 2000 roku, uważa nawet, że najlepiej byłoby wprowadzić cezurę. Wymazać wszystkie rekordy świata pobite przez końcem epoki, w której blok wschodni odgrywał kluczową rolę i dominował w lekkoatletyce. Zacząć wszystko od nowa i tamtą, koszmarną i często opartą na dopingu epokę uznać za niebyłą albo przynajmniej za nieprzystającą do obecnej.

On wie co mówi, jako młociarz. Rekord świata w męskim rzucie młotem jest jednym z najstarszych - Jurij Sedych w 1986 roku rzucił 86,74 m i jest to wynik niewyobrażalny dla obecnych młociarzy. Anita Włodarczyk może bić rekordy w kobiecym młocie dlatego, że w latach 80. kobiety jeszcze nim nie rzucały i żadna zawodniczka bloku wschodniego nie wyśrubowała rezultatu.

Zobacz również:

Lekkoatletyka

Kapitalny wynik w Idaho! Nowa technika dała rekord świata

Radosław Nawrot

Najstarszy lekkoatletyczny rekord świata to halowy wynik Heleny Fibingerovej - kulomiotki z Czechosłowacji jeszcze w starym stylu. Pochodzi z 1977 roku! A zatem ma 46 lat. To więcej, ile pchnięcie Fibingerovej dzieliło od wybuchu II wojny światowej. Łącznie mamy jeszcze 13 rekordów świata w hali i na otwartym stadionie, których wiek szacuje się na 35 lat i więcej. Większość z nich pobili zawodnicy bloku wschodniego - ZSRR, NRD czy Czechosłowacji.

Polski w tym gronie nie ma.

Helena FibingerovaWikimedia Commons

CZYTAJ TAKŻE: Zimna wojna na strzykawki między USA z blokiem wschodnim

Do ostatniego weekendu takich rekordów było czternaście, ale bieg Holenderki Femke Bol podczas halowych mistrzostw kraju w Apeldoorn pozwolił wymazać jeden z najstarszych - halowy rekord Jarmili Kratochvilovej z Czechosłowacji w biegu na 400 metrów. Pobity był w 1982 roku.

Od tamtej pory zmienił się świat, upadł blok wschodni, nie ma już Związku Radzieckiego, Czechosłowacji ani NRD. Nie ma już tego wyścigu zbrojeń w sporcie, którego lekkoatletyka była szczególnie widowiskową areną. Pojawiły się kontrole, otwiera się w nowym oknie antydopingowe, które wywróciły uzyskiwane rezultaty do góry nogami. Rekordy świata sprzed lat jednak pozostały jako nieosiągalne naruszenie granic możliwości ludzkiego organizmu. Niedostępne często bez odpowiedniego wspomagania.

Zobacz również:

Józef Noji podczas olimpijskiego biegu w Berlinie w 1936 roku

Igrzyska Olimpijskie

Za uwielbienie dla polskiego mistrza-celebryty zapłacił własną śmiercią

Radosław Nawrot

Do weekendu wydawało się, że tak już musi pozostać. Rekordy można poprawiać, ale istnieje gdzieś granica ludzkiego organizmu i jego możliwości. Człowiek nie zacznie biegać tak szybko jak gepard, nie skoczy jak serwal, po prostu jest gdzieś granica. A wyniki sportowców z bloku wschodniego znalazły się poza nią i nikt już tych rekordów nigdy nie poprawi.

Femke Bol przełamała niedostępną barierę

Dlatego wynik Femke Bol jest tak istotny. Holenderka 41 lat po Jarmili Kratochvilovej pobiła jeden z najstarszych rekordów. Uzyskała 49,26 s., zatem pół sekundy lepszy wynik niż zawodniczka z Czechosłowacji. Dobrała się do czegoś, co wydawało się dotąd niemożliwe i pokazała, że i te niewyobrażalne rekordy świata kiedyś może jednak zostaną poprawione.

To dekomunizacja lekkoatletyki, czyli proces, o którym mówił Szymon Ziółkowski, otwiera się w nowym oknie - początek wymazywania z tabel wyników, które nie przystają do obecnych czasów pod jakimkolwiek względem. I chociaż każdy rekord jest dumą sportu i pokazem możliwości ludzkiego ciała, te akurat w większości splendoru mu nie przynoszą. To tabele wstydu, które im wcześniej znikną, tym lepiej.