Reklama

Reklama

Christopher Froome wygrał 103. Tour de France. Rafał Majka najlepszym "góralem"

Christopher Froome wygrał 103. edycję kolarskiego wyścigu Tour de France, a Rafał Majka został najlepszym "góralem". Ostatni 21. etap z Chantilly do Paryża (113 km) był tradycyjnie okazją do popisu sprinterów. Na Polach Elizejskich najszybciej finiszował Niemiec Andre Greipel (Lotto Soudal).

Froome wygrał najsłynniejszy wyścig kolarski już po raz trzeci. Wcześniej triumfował w "Wielkiej Pętli" w 2013 i 2015 roku. Tym razem zupełnie zdominował walkę o końcowe zwycięstwo, w czym pomogło mu bardzo silne wsparcie partnerów z grupy Sky. Żółtą koszulkę lidera założył po sukcesie na ósmym etapie do Bagneres-de-Luchon w Pirenejach, który wygrał w nietypowy dla siebie sposób - zdobywając przewagę na zjeździe z przełęczy Peyresourde do mety. - Wiedziałem, że jest to możliwe, ale dopiero w ostatniej chwili, na szczycie przełęczy, pomyślałem, że może trzeba spróbować. Trenowałem zjazdy z moimi kolegami z grupy, zwłaszcza z Michałem Kwiatkowskim - mówił wtedy na mecie.

Reklama

Po raz drugi w karierze najlepszym "góralem" Tour de France został Rafał Majka. Zwycięstwo w klasyfikacji górskiej zapewnił sobie w piątek, podobnie jak jego kolega z ekipy Tinkoff - Petr Sagan w punktowej. Dodatkowo Słowak, triumfator trzech etapów, zgarnął nagrodę dla najbardziej walecznego zawodnika.

Najlepszym młodzieżowcem został Brytyjczyk Adam Yates, a w klasyfikacji drużynowej pierwsze miejsce zajęła hiszpańska ekipa Movistar.

Trzeci triumf Froome'a

Brytyjczyk Chris Froome jest ósmym kolarzem mogącym się poszczycić co najmniej trzema triumfami w Tour de France. Rekord pięciu zwycięstw należy Francuzów Jacques'a Anquetila i Bernarda Hinault, Belga Eddy'ego Merckxa oraz Hiszpana Miguela Induraina.

Żaden zawodnik nie wygrał "Wielkiej Pętli" czterokrotnie, a po trzy razy - oprócz Froome'a - dokonali tego Belg Philippe Thys, Francuz Louison Bobet i Amerykanin Greg LeMond. Dwunastu zawodników zwyciężyło w wyścigu dwukrotnie.

W latach 1999-2005 siedem razy z rzędu na najwyższym stopniu podium stawał Amerykanin Lance Armstrong, ale jego wyniki anulowano w 2012 roku z powodu dopingu.

Majka w doborowym towarzystwie

"Jestem bardzo szczęśliwy, że to już koniec. Przez ostatnie dni dawałem z siebie wszystko, ale kosztowało mnie to wiele sił. Przejechanie w jednym sezonie Giro i Touru, nie licząc innych wyścigów, to wielki wysiłek. Cieszę się z wywalczonej koszulki górala, ale brakło kropki nad "i" w postaci zwycięstwa etapowego. Dziękuję bardzo Wam wszystkim za szczery doping oraz słowa otuchy i wsparcia. Jestem niezmiernie szczęśliwy, że jesteście moimi kibicami!!! Teraz mój cel to odpoczynek, a następnie walka w Rio podczas wyścigu olimpijskiego. Igrzyska to wielka sprawa. Będę walczył z całych sił w barwach Polski! Trzymajcie się!" - napisał Majka na Facebooku.

Rekordzistą w liczbie zwycięstw w klasyfikacji górskiej jest Francuz Richard Virenque, który w latach 1994-2004 siedmiokrotnie zakładał białą koszulkę w czerwone kropy (angielska nazwa brzmi "polka-dot jersey") na podium w Paryżu. Po sześć razy triumfowali Hiszpan Federico Bahamontes (1954-1964) i Belg Lucien Van Impe (1971-1983), a trzy takie sukcesy ma Hiszpan Julio Jimenez (1965-1967).

Poza Majką dwa razy najlepszymi "góralami" zostawali także Kolumbijczyk Luis Herrera, Duńczyk Michael Rasmussen, Włosi Claudio Chiappucci i Imerio Massignan, Luksemburczyk Charly Gaul, Belg Felicien Vervaecke oraz Francuz Laurent Jalabert.

Klasyfikacja górska prowadzona jest w TdF od 1933 r., ale koszulkę wyróżniającą jej lidera w peletonie wprowadzono dopiero w 1975. Sponsorem tej rywalizacji był wówczas francuski producent czekolady Poulain, który zaproponował takie barwy, gdyż jego batony owijane były w białe papierki w czerwone kropki.

Jako pierwszy trykot najlepszego "górala" założył Holender Joop Zoetemelk, który wygrał pierwszy górski etap edycji 1975 z Pau do Saint-Lary Soulan, czyli tam, gdzie triumfowali potem Zenon Jaskuła i Majka. Pierwszym, który w białej koszulce w czerwone kropy stanął na końcowym podium w Paryżu był Belg Van Impe.

Dotychczas w klasyfikacji górskiej TdF zwyciężali kolarze 11 państw: Francji (21 razy), Hiszpanii (18), Włoch, Belgii (po 11), Kolumbii (5), Danii, Luksemburga, Holandii, Wielkiej Brytanii, Polski (po 2) i Szwajcarii (1).

Wyniki 21. etapu, Chantilly - Paryż (113 km):

  1. Andre Greipel (Niemcy/Lotto Soudal)                 - 2:43.08

  2. Peter Sagan (Słowacja/Tinkoff)                           

  3. Alexander Kristoff (Norwegia/Katiusza)

  4. Edvald Boasson Hagen (Norwegia/Dimension Data)

  5. Michael Matthews (Australia/Orica)

  6. Jasper Stuyven (Belgia/Trek)

  7. Ramunas Navardauskas (Litwa/Cannondale)

  8. Christophe Laporte (Francja/Cofidis)

  9. Sam Bennett (Irlandia/Bora Argon)

 10. Reinardt Janse Van Rensburg (RPA/Dimension Data)  

...

 39. Maciej Bodnar (Polska/Tinkoff)                                

 94. Rafał Majka (Polska/Tinkoff)                                  

101. Bartosz Huzarski (Polska/Bora-Argon)                        

138. Chris Froome (Wielka Brytania/Sky)                   ten sam czas

Klasyfikacja końcowa:

  1. Chris Froome (Wielka Brytania/Sky)        - 89:04.48

  2. Romain Bardet (Francja/AG2R)                    4.05

  3. Nairo Quintana (Kolumbia/Movistar)              4.21

  4. Adam Yates (Wielka Brytania/Orica)              4.42

  5. Richie Porte (Australia/BMC)                    5.17

  6. Alejandro Valverde (Hiszpania/Movistar)         6.16

  7. Joaquim Rodriguez (Hiszpania/Katiusza)          6.58

  8. Louis Meintjes (RPA/Lampre)                 ten sam czas  

  9. Daniel Martin (Irlandia/Etixx-Quick Step)       7.04

 10. Roman Kreuziger (Czechy/Tinkoff)                7.11

 11. Bauke Mollema (Holandia/Trek)                  13.13

 12. Sergio Henao (Kolumbia/Sky)                    18.51

 13. Fabio Aru (Włochy/Astana)                      19.20

 14. Sebastien Reichenbach (Szwajcaria/FDJ)         24.59

 15. Geraint Thomas (Wielka Brytania/Sky)           28.31

 16. Pierre Rolland (Francja/Cannondale)            30.42

 17. Mikel Nieve (Hiszpania/Sky)                    38.30 

 18. Stef Clement (Holandia/IAM)                    38.57

 19. Jarlinson Pantano (Kolumbia/IAM)               38.59

 20. Alexis Vuillermoz (Francja/AG2R)               42.28

...

 27. Rafał Majka (Polska/Tinkoff)                 1:04.25

 39. Bartosz Huzarski (Polska/Bora-Argon)         1:55.28

159. Maciej Bodnar (Polska/Tinkoff)               4:30.30

Inne klasyfikacje Tour de France 2016:

   punktowa

1. Peter Sagan (Słowacja/Tinkoff)             470 pkt

2. Marcel Kittel (Niemcy/Etixx-Quick Step)    228

3. Michael Matthews (Australia/Orica)         199

4. Andre Greipel (Niemcy/Lotto Soudal)        178

5. Alexander Kristoff (Norwegia/Katiusza)     172

...

10. Rafał Majka (Polska/Tinkoff)              120

46. Bartosz Huzarski (Bora Argon)              37

70. Maciej Bodnar (Tinkoff)                    24  

   górska

1. Rafał Majka (Polska/Tinkoff)               209 pkt

2. Thomas De Gendt (Belgia/Lotto Soudal)      130

3. Jarlinson Pantano (Kolumbia/IAM)           121

4. Ilnur Zakarin (Rosja/Katiusza)              84

5. Rui Costa (Portugalia/Lampre-Merida)        76

...

54. Bartosz Huzarski (Bora Argon)               4

   młodzieżowa

1. Adam Yates (Wielka Brytania/Orica)     - 89:09.30

2. Louis Meintjes (RPA/Lampre-Merida)           2.16

3. Emanuel Buchmann (Niemcy/Bora Argon)        42.58

4. Warren Barguil (Francja/Giant)              47.32

5. Wilco Kelderman (Holandia/LottoNL-Jumbo)  1:19.56

   najbardziej waleczny zawodnik

Peter Sagan (Słowacja/Tinkoff)

    drużynowa

 1. Movistar (Hiszpania)       - 267:20.49

 2. Sky (Wielka Brytania)             8.14

 3. BMC (USA)                        48.11

 4. AG2R La Mondiale (Francja)       56.50

 5. Astana (Kazachstan)            1:16.58

 6. Tinkoff (Rosja)                1:52.23

 7. Trek-Segafredo (USA)           2:00.16

 8. IAM (Szwajcaria)               2:10.03

 9. Katiusza (Rosja)               2:29.13

10. Lampre-Merida (Włochy)         2:35.18

...

15. Bora Argon (Niemcy)            4:42.37

Wielokrotni zwycięzcy Tour de France:

5 zwycięstw:

Jacques Anquetil (Francja)      1957, 1961, 1962, 1963, 1964

Eddy Merckx (Belgia)            1969, 1970, 1971, 1972, 1974

Bernard Hinault (Francja)       1978, 1979, 1981, 1982, 1985

Miguel Indurain (Hiszpania)     1991, 1992, 1993, 1994, 1995                

3 zwycięstwa:

Philippe Thys (Belgia)          1913, 1914, 1920

Louison Bobet (Francja)         1953, 1954, 1955

Greg LeMond (USA)               1986, 1989, 1990

Chris Froome (Wielka Brytania)  2013, 2015, 2016

2 zwycięstwa:

Lucien Petit-Breton (Francja)   1907, 1908

Firmin Lambot (Belgia)          1919, 1922

Ottavio Bottecchia (Włochy)     1924, 1925

Nicolas Frantz (Luksemburg)     1927, 1928

Andre Leducq (Francja)          1930, 1932

Antonin Magne (Francja)         1931, 1934

Sylvere Maes (Belgia)           1936, 1939

Gino Bartali (Włochy)           1938, 1948

Fausto Coppi (Włochy)           1949, 1952

Bernard Thevenet (Francja)      1975, 1977

Laurent Fignon (Francja)        1983, 1984

Alberto Contador (Hiszpania)    2007, 2009

Zwycięzcy klasyfikacji górskiej Tour de France:

1933     Vicente Trueba (Hiszpania)

1934     Rene Vietto (Francja)

1935     Felicien Vervaecke (Belgia)

1936     Julian Berrendero (Hiszpania)

1937     Felicien Vervaecke (Belgia)

1938     Gino Bartali (Włochy)

1939     Sylvere Maes (Belgia)

1947     Pierre Brambilla (Francja)

1948     Gino Bartali (Włochy)

1949     Fausto Coppi (Włochy)

1950     Louison Bobet (Francja)

1951     Raphael Geminiani (Francja)

1952     Fausto Coppi (Włochy)

1953     Jesus Lorono (Hiszpania)

1954     Federico Bahamontes (Hiszpania)

1955     Charly Gaul (Luksemburg)

1956     Charly Gaul (Luksemburg)

1957     Gastone Nencini (Włochy)

1958     Federico Bahamontes (Hiszpania)

1959     Federico Bahamontes (Hiszpania)

1960     Imerio Massignan (Włochy)

1961     Imerio Massignan (Włochy)

1962     Federico Bahamontes (Hiszpania)

1963     Federico Bahamontes (Hiszpania)

1964     Federico Bahamontes (Hiszpania)

1965     Julio Jimenez (Hiszpania)

1966     Julio Jimenez (Hiszpania)

1967     Julio Jimenez (Hiszpania)

1968     Aurelio Gonzalez (Hiszpania)

1969     Eddy Merckx (Belgia)

1970     Eddy Merckx (Belgia)

1971     Lucien Van Impe (Belgia)

1972     Lucien Van Impe (Belgia)

1973     Pedro Torres (Hiszpania)

1974     Domingo Perurena (Hiszpania)

1975     Lucien Van Impe (Belgia)

1976     Giancarlo Bellini (Włochy)

1977     Lucien Van Impe (Belgia)

1978     Mariano Martinez (Francja)

1979     Giovanni Battaglin (Włochy)

1980     Raymond Martin (Francja)

1981     Lucien Van Impe (Belgia)

1982     Bernard Vallet (Francja)

1983     Lucien Van Impe (Belgia)

1984     Robert Millar (W. Brytania)

1985     Luis Herrera (Kolumbia)

1986     Bernard Hinault (Francja)

1987     Luis Herrera (Kolumbia)

1988     Steven Rooks (Holandia)

1989     Gert-Jan Theunisse (Holandia)

1990     Thierry Claveyrolat (Francja)

1991     Claudio Chiappucci (Włochy)

1992     Claudio Chiappucci (Włochy)

1993     Tony Rominger (Szwajcaria)

1994     Richard Virenque (Francja)

1995     Richard Virenque (Francja)

1996     Richard Virenque (Francja)

1997     Richard Virenque (Francja)

1998     Christophe Rinero (Francja)

1999     Richard Virenque (Francja)

2000     Santiago Botero (Kolumbia)

2001     Laurent Jalabert (Francja)

2002     Laurent Jalabert (Francja)

2003     Richard Virenque (Francja)

2004     Richard Virenque (Francja)

2005     Michael Rasmussen (Dania)

2006     Michael Rasmussen (Dania)

2007     Mauricio Soler (Kolumbia)

2008     Carlos Sastre (Hiszpania)*

2009     Egoi Martinez (Hiszpania)*

2010     Anthony Charteau (Francja)

2011     Samuel Sanchez (Hiszpania)

2012     Thomas Voeckler (Francja)

2013     Nairo Quintana (Kolumbia)

2014     Rafał Majka (Polska)

2015     Chris Froome (W. Brytania)

2016     Rafał Majka (Polska)

* Sastre i Martinez zostali uznani przez UCI zwycięzcami klasyfikacji po zdyskwalifikowaniu Austriaka Bernharda Kohla (2008) za doping  i Włocha Franco Pellizottiego (2009), u którego stwierdzono nieregularności w paszporcie biologicznym.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama