Obawy przed powrotem Świątek. "Coś złego dzieje się w środku"

Dariusz Ostafiński, Interia: Jaką Igę Świątek zobaczymy w turnieju w Stuttgarcie? Czy zmiana trenera wystarczy, by wyszła z tego kryzysu, w którym była pogrążona?

Karol Stopa, komentator Eurosportu: Najogólniej rzecz biorąc, to już to przerabialiśmy. Iga Świątek zmieniała już kilku trenerów i każda z tych zmian wyglądała pozytywnie. Działał efekt tej nowej miotły. To niby bardziej dotyczy sportów zespołowych, ale w indywidualnym to też działa. Jak obie strony są siebie ciekawe, jak na siebie nie warczą, a na tym etapie nie ma na ogół powodów, żeby tak się działo, to te początki są zwykle udane.

Dodatkowo w tle mamy Rafaela Nadala.

- Ja bym bardziej powiedział, że tu dochodzi ten element fascynacji Nadalem. To jest zresztą coś, co uwidaczniało się od samego początku kariery Igi. A to względu na sposób trzymania rakiety, czy sposób przygotowania się do uderzenia. Iga od dawna mocno kojarzyła się z Nadalem. Mało mamy w tenisie takich porównań do niego, ale patrząc na Igę, można powiedzieć, że jednak ma z nim wiele wspólnego.

I to jest chyba duży plus dla trenera Francisco Roiga.

- Zdecydowanie tak. Dużo łatwiej jest mu pracować z zawodniczką, która tak bardzo przypomina mu kogoś, z kim był związany przez blisko dwie dekady. W ogóle to Roig jest innym typem trenera niż Wim Fissette. Belg miał dużo doświadczenia z dobrymi zawodniczkami. Kilka z tych przygód kończyło się wygrywaniem szlemów. Na początku wzięła go Kim Clijsters i on dzięki niej ruszył w świat. Potem były krótkie przygody, gdzie działy się dobre rzeczy, ale jak powiedziałem, nie trwało to długo. Gdyby zastosować porównanie do wyścigów konnych, to można by powiedzieć, że Fissette wybierał dobre konie, robił coś efektownego i zeskakiwał za metą. A czasem był zrzucany.

A jaki jest Roig?

- To jest człowiek, który całe życie był tym drugim, trzecim, kimś z zaplecza. Nadal wystawiał go na pierwszy plan, jeśli stryjek Toni lub Carlos Moya nie mogli być z boku i mu doradzać. Zasadniczo Roig był jednak podpowiadaczem. Jak się skończyła jego kariera z Nadalem, to miał cztery próby indywidualne, które trwały krótko i niczego dobrego nie przyniosły. Ani z Raducano, ani z Berrettinim, ani z Mpetshi Perricardem. Nic takiego się nie stało, co by można powiedzieć, że to fajna postać.

Eksperci podnoszą ten problem od pierwszych chwil po wyborze.

- Bo można mieć leciutkie wątpliwości z tym związane. Nigdy pan nie wie, czy aktor drugoplanowy, który nagle dostał życiową szansę zagrania Hamleta, sprosta zadaniu. Najzwyczajniej na świecie. To może być fenomen, który nagle zrobi to wszystko tak, że powiemy, że to jego rola, jego postać i wyjdzie nam z tego fantastyczny scenariusz. Może się też jednak okazać, że wieczny rezerwowy sobie nie poradzi.

A jak pan to czuje?

- Nie wiem do końca, czy problem sprowadza się do samego Roiga i czy jego przyjście pozwoli rozwiązać wszystkie kłopoty. W końcu to już czwarta taka zmiana u Świątek, a przy tym, co dzieje się wokół niej, nie ma nawet możliwości, żeby się temu spokojnie przyjrzeć, żeby o tym podyskutować, wyciągnąć wnioski.

Co ma pan na myśli?

- Ten rozhisteryzowany tłum, tych wyznawców kościoła Igi Świątek. Tak to niestety wygląda w światowym sporcie i to nie jest tylko nasza specjalność. Mamy kościoły Realu, kiedyś Nadala czy Federera, a teraz w Polsce mamy kościół Swiątek. To jest absolutnie zrozumiałe z racji jej pozycji i sukcesów. Z drugiej strony ten poziom kibicowania, czasem wręcz kibolstwa, doszedł już to takich rozmiarów, że to uniemożliwia taką normalną, rzeczową debatę. Ja mam obawę, że cokolwiek nie powiem, to ktoś mnie obrzuci błotem, albo zagrozi, że zrobi coś komuś z mojego otoczenia.

Ma pan rację.

- Radykalność w świecie polityki przeniosła się do świata sportu i trudno udawać, że tak nie jest. To chamstwo, ta buta gówniarzerii wymyślającej wszystkim naokoło psuje debatę. A rozmawiając o tym, jakie mogą być efekty pracy Roiga musimy zgłosić parę wątpliwości.

To znaczy.

- Już nawet nie chodzi o snucie spekulacji dotyczących statusu pani psycholog w teamie naszej zawodniczki, bo nigdy tego nie robiłem. W przypadku Świątek mamy jednak do czynienia z jakimiś zjawiskami, które dzieją się za fosą z mostem zwodzonym, za poczwórnymi strażami. Ludzie, którzy z nią pracują, muszą podpisywać dokumenty lojalności, jakieś klauzule, że nie będą się wypowiadali na temat tego, co dzieje się u Igi. Każdy zespół ma oczywiście prawo do swoich decyzji. Kiedyś francuski tenisista Pioline miał takie podejście, że my tu jesteśmy w twierdzy, a dookoła nas wilki, ale już po wszystkim udzielał wywiadów, które były czymś w rodzaju rachunku sumienia.

Rozumiem, że wszystko to, co jest za fosą, utrudnia nam ocenę sytuacji.

- Tak, bo żaden z nas, ani pan, ani ja nie jesteśmy w stanie powiedzieć, skąd te dziwne nastroje, skąd to nastawienie mentalne Igi. Kiedyś myślałem, że dotyczy to wyłącznie zmiany nawierzchni. Jednak ostatni czas pokazał, w tym ta dziwna wypowiedź Fissette, że Iga nie rozumiała żadnego zdania, które do niej mówił, pokazuje, że coś złego dzieje się tam w środku. Fissette nie chciał drążyć tematu przez szacunek dla Igi i ta też przez szacunek do niej nie będę tego robił. Jakieś dziwne rzeczy jednak są i one też wymagają rozwiązania.

Roig może to zrobić.

- Mam nadzieję, że nowy trener, to zrobi. Jak powiedział niedawno Robert Radwański, tata Agnieszki, dobrze by było, żeby w teamie Igi wreszcie nastały męskie rządy, żeby trener w końcu był trenerem. Ci z kościoła Świątek pewnie pomyślą teraz, co ten stary dureń opowiada, ale ta zmiana jest dla Igi Świątek dużą szansą.

Lech Sidor powiedział mi nieco żartobliwie, że Świątek będzie słuchać Roiga, bo przecież nie może sobie pozwolić na to, żeby ten poskarżył się Nadalowi.

- Jest bardzo dużo argumentów przemawiających za tym, żeby było normalnie. Ja się tylko boję jednego. Co jeśli okaże się, że za jakiś czas powtórzy się sytuacja, z którą mieliśmy do czynienia w tych ostatnich dniach Wima Fissette? Gdzie wtedy Iga będzie szukać ratunku? A jeśli do tego dojdzie, to będzie to znaczyło, że problemem nie jest trener, ale to wszystko, co dzieje się w środku, w tej twierdzy z poczwórnymi strażami.