Wraca temat Szeremety i Lin Yu-ting. Polska gwiazda reaguje na decyzję Tajwanki
Jak połączyć ogromne ambicje z podejściem, by w tym roku trochę zluzować? Przed takim wyzwaniem staje gwiazda polskiego boksu olimpijskiego Julia Szeremeta, która w środę skoro świt rusza z reprezentacją Polski na premierowy w tegorocznym kalendarzu Puchar Świata w Brazylii. W rozmowie z Interią wicemistrzyni olimpijska komentuje decyzję Lin Yu-ting, która zdecydowała się zmienić kategorię wagową i ruszyć do dywizji cięższej o trzy kilogramy.
W skrócie
- Julia Szeremeta wyrusza na Puchar Świata w Brazylii, podkreślając, że stawia w tym roku na eliminowanie błędów, a pełne zaangażowanie planuje na rok przedolimpijski.
- Szeremeta komentuje decyzję Lin Yu-ting o przejściu do wyższej kategorii wagowej i podkreśla, że nie wyklucza ponownej rywalizacji z Tajwanką.
- Reprezentacja kobiet i mężczyzn połączona została w jeden zespół, a Szeremeta ocenia, że obecnie współpraca przebiega dobrze i motywuje obie grupy do rywalizacji.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu
Artur Gac, Interia: Jesteś już głodna pierwszego dużego i pierwszego międzynarodowego startu w tym roku? Impreza w Brazylii, gdzie przed rokiem wywalczyłaś srebro, to będzie sprawdzian na tle najgroźniejszych rywalek.
Julia Szeremeta: - Ten turniej na pewno już będzie sprawdzianem, bo jest pierwszym tak mocnym w tym roku. Zobaczymy jak to wyjdzie, choć ja ten rok staram się troszkę zluzować i odpocząć, a przy tym pracować nad swoimi błędami, eliminować je i wykluczać. Dla mnie następny rok będzie najważniejszy, gdy ruszą kwalifikacje na igrzyska olimpijskie w Los Angeles. Wówczas będę już w stu procentach sfokusowana na celu. Teraz staram się nie narzucać sobie presji ani niczego. Po prostu chcę zawalczyć i pokazać się z dobrej strony, żeby nie było tak, jak w zeszłym roku na mistrzostwach świata, gdy nie byłam zadowolona ze swoich pojedynków. Tam za wszelką cenę chciałam wyrwać zwycięstwo, a nie o to chodzi.
Znając ciebie, twoje ambicje i chęć udowadniania, dlaczego jesteś liderką światowego rankingu w kat. 57 kg, pewnie niełatwo będzie znaleźć balans, bo zawsze będziesz chciała zaznaczać swój prymat.
- Na pewno będzie to swego rodzaju wyzwanie, bo będąc na turnieju oczywiście nie będzie tak, że ja odpuszczę jakąś walkę. To jest wykluczone, na to sobie nie pozwolę.
Zobacz również:
Mówisz o eliminowaniu błędów. Zadaniem będzie ustabilizowanie pozycji na tylnej nodze, by również wymowa w sile ciosu była większa - dobrze to czytam?
- Troszkę tak. Ogólnie chodzi o wyeliminowanie też innych błędów, bo często, jak skaczę na nogach, to wysoko zadzieram głowę, więc wtedy nieraz jest mnie łatwo trafić. Dlatego zadaniem jest bardziej "usiąść" na tylnej nodze, co także wyeliminuje duży rozkrok. Naprawdę sporo jest małych niedociągnięć, nad którymi warto popracować. Ten rok ma właśnie służyć temu, abym stała się jeszcze lepszą wersją. Od kolejnego roku intensywność treningowa będzie na sto procent, więc wtedy już nie skupię się w takim stopniu na tym, by wyeliminować niedoskonałości.
W rozmowie z oficjalnym kanałem Polskiego Związku Bokserskiego powiedziałaś, jak mniemam, coś maksymalnie szczerego. Otóż na początku, gdy połączyliście się w jedną, dużą reprezentację kobiet i mężczyzn - cytuję: "byłam bardzo zła, że to się wydarzyło". Jak jest teraz? Optyka zaczęła ci się zmieniać?
- Tak, na początku byłam bardzo zła właśnie z tego powodu, że trener Tomek objął też chłopaków. Bałyśmy się, że trener nie będzie w stanie poświęcić nam takiej uwagi jak wcześniej i ogólnie wyjdzie tak, że to nam zabiorą trenerów. Teraz odbył się taki obóz, na którym było już mniej osób, więc uważam że w tym formacie wyglądało to bardzo dobrze. Poza tym jednocześnie powiększył się sztab trenerski, bo do współpracy dołączyli też trenerzy chłopaków, więc stworzyliśmy jeden, fajny team. Choć wydaje mi się, że jak niedawno było 50 osób na kadrze, to ciężko było pogodzić, żeby każdy trener podszedł do kogoś, a było to zgrupowanie sparingowe. Zobaczymy, jak to pójdzie dalej. Najważniejszy będzie ten rok, bo pozwoli chłopakom zaadaptować się do naszych treningów, a nam do pracy z nimi. Równocześnie na pewno wzajemnie się napędzamy. My chcemy udowodnić im, że jesteśmy lepsze, a oni troszkę nam, więc powstała między nami zdrowa rywalizacja. Gdy na treningach robimy z nimi jakieś ćwiczenia w parze, to bardziej się skupiamy, żeby wygrać, a oni też chcą być lepsi.
Chłopaków męska duma tym bardziej może napędzać. Aneta Rygielska w rozmowie ze mną mówiła, że to was trener Tomasz Dylak prosi do pokazywania różnych ćwiczeń, a nie chłopaków.
- Chłopaki na pewno muszą przyzwyczaić się do naszych treningów i naszego planu. Pokazujemy z trenerami różne ćwiczenia, bo chłopaki tego nie wiedzą, czy nie umieją. A że trener bardzo dobrze wie, iż my mamy wypracowaną technikę, to po prostu łatwiej mu pokazywać różne ćwiczenia właśnie na nas.
Ze swoich słynnych mów motywacyjnych jeszcze się nie wystrzelał?
- Ostatnio aż tak dużo tego nie było, ale działa to na mnie. Generalnie mniej było tego typu rozmów i odpraw, bo to był inny czas niż ten, gdy mamy okres ważnych turniejów.
Twoja wielka rywalka z igrzysk w Paryżu Lin Yu-ting po 19 miesiącach wróciła do międzynarodowej rywalizacji. Jednak zostawia waszą kategorię wagową, nowy etap rozpoczęła w 60 kg.
- Ogólnie słyszę to wszystko. Dochodziło to do mnie z różnych źródeł, choć sama tego nie sprawdzałam i nie orientowałam się na własną rękę. Jeśli dobrze pamiętam, już na mistrzostwach świata miała brać udział w 60 kg, ale ostatecznie wtedy nie wystąpiła. Cóż... Niech startuje. Ja nic z tym nie zrobię, ani też ta historia z igrzyskami niczego nie zmieni.
Natomiast gdyby dalej boksowała w 57 kg, to prędzej czy później doszłoby do waszego rewanżu, a tak z polskiego punktu widzenia mamy niedokończoną historię.
- Na pewno by tak było, ale niczego nie możemy wykluczyć. Ja też gdzieś mogę wystartować w 60 kg, ona czasami może zejść do 57 kg, zresztą może z myślą o igrzyskach z powrotem tutaj wróci? Wydaje mi się, że jeszcze możemy się przeciąć gdzieś w prawdziwej walce, czy choćby na obozach międzynarodowych lub sparingach. Sądzę, że wszystko jest możliwe.
Jest między wami jakaś zła krew?
- Raczej jest mi obojętną osobą. Cóż, przegrałam z nią pojedynek na igrzyskach, ale życie toczy się dalej.
Rozmawiał Artur Gac, Interia
