Kapitalny zwrot w finale polskiej mistrzyni świata. Od 0:5 do złotego medalu

Agata Kaczmarska przebojem wdarła się na bokserski szczyt, choć przecież, patrząc na wiek, jest w kadrze Tomasza Dylaka jedną ze starszych zawodniczek. Błysnęła już w majowym memoriale Feliksa Stamma, który przez World Boxing został ostatecznie uznany jako drugie w roku zawody Pucharu Świata.

A później pokazała klasę w mistrzostwach świata w Liverpoolu. Chyba niewielu spodziewało się, że w najcięższej kategorii +80 kg będzie w stanie rywalizować z zawodniczkami znacznie cięższymi i po prostu większymi. Ona zaś na dzień dobry pokonała chińską mistrzynię świata Zhan Yilian. A później dołożyła kolejne wygrane, w tym to finałowe z Nupur Sheoran z Indii - 3:2, po ciężkiej walce.

Wróciła na ring właśnie w Indiach, w finałowych zawodach PŚ. Tyle że w niższej kategorii, z zawodniczkami ważącymi maksymalnie 80 kilogramów. I aby zdobyć złoto, znów musiała pokonać rywalkę właśnie z tego kraju.

Reprezentacja Polski poleciała do Azji w zaledwie siedmioosobowym składzie, duża część młodszych zawodników skupia się bowiem na mistrzostwach Europy do lat 23, które w niedzielę zaczną się w Budapeszcie.

Mimo tak skromnej liczbowo kadry, Biało-Czerwonym udało się wywalczyć pięć medali. Choć z drugiej strony - niektóre kategorie, zwłaszcza kobiece, były równie skromnie obsadzone. Do tego stopnia, że dzisiejsza finałowa rywalka Polki Pooja Rani zaczynała rywalizację od... finału. Tak, to nie jest pomyłka. W wadze 80 kg zgłosiły się trzy zawodniczki, Kaczmarska we wtorek wypunktowała w swoim półfinale Dianę Magaujajewą z Kazachstanu.

Dzisiaj czekało ją jednak dużo większe wyzwanie. Pooja Rani to dwukrotna mistrzyni Azji, brązowa medalistka z Liverpoolu, ale właśnie w tej kategorii - 80 kg. W Anglii pokonała zresztą, nieznacznie, bo 3:2 na kartach punktowych, naszą 19-letnią nadzieję Emilię Koterską. Teraz starsza z Polek mogła więc "pomścić" koleżankę.

Kaczmarska, niższa od rywalki, zaczęła bardzo dynamicznie. Sprawiała wrażenie szybszej, dobrze schodziła z ciosami na dół, choć trzeba tu też brać poprawkę na to, że fani wspierali Pooję Rani. W ostatniej minucie pierwszej rundy Polka dwukrotnie nadziała się na ciosy rywalki, ale trudno było zrozumieć to, że na wszystkich kartach punktowych pojawiło się 10:9 dla jej rywalki.

Przed Kaczmarską było więc już trudne zadanie, bo drugiego starcia przegrać nie mogła. 34-letnia zawodniczka z Indii dość sprytnie klinczowała, starała się kraść cenne dla niej sekundy. Sędzia co chwilę ją upominał, aż w końcu - kilka sekund przed końcem - odebrał jej punkt. I to miało kluczowe znaczenie. Kaczmarska wygrała tę rundę 3:2, już prowadziła.

Widać było gołym okiem, że Polka ma więcej sił, jest bardziej aktywna. Pooja Rani nie miała już pomysłu i mocy, by coś tu zrobić. A na samym końcu ręka zawodniczki w niebieskim stroju poszła w górę.

Foz du Iguacu (kwiecień):

• 60 kg: Luis Oliveira (Brazylia) - Paweł Brach
• 54 kg: Wiktoria Rogalińska - Yoseline Perez (USA)
• 57 kg: Jucielen Romeu (Brazylia) - Julia Szeremeta
• 60 kg: Rebecca Nicoli (Włochy) - Aneta Rygielska
• 65 kg: Sacha Hickey (Anglia) - Kinga Krówka
• 70 kg: Barbara Marcinkowska - Lekeisha Pegoliti (Australia)

Warszawa (maj):

• 60 kg: Paweł Brach - Michele Baldassi (Włochy)
• 75 kg: Cezary Znamiec - Kevin Scott (Szwecja)
• 85 kg: Akmajlon Isroiłow (Uzbekistan) - Jakub Straszewski
• 90 kg: Aleksiej Sewostjanow - Adam Tutak
• 57 kg: Julia Szeremeta - Kumorabonu Mamajonowa (Uzbekistan)
• 65 kg - Angela Carini (Włochy) - Weronika Dziubek
• +80 kg: Agata Kaczmarska - Seyma Duztas (Turcja)

Astana (lipiec):

• Brak finałów z reprezentantami Polski

Greater Noida (listopad):

• 75 kg: Jawochir Abdurachimow (Uzbekistan) - Michał Jarliński
• 80 kg: Agata Kaczmarska - Rani Pooja (Indie)