Andrzej Gołota znalazł swojego następcę. Po 39 latach! Legenda wskazuje nazwisko

Andrzej Gołota jest świeżo po swoich 58. urodzinach. W poniedziałek złożyłem życzenia, a wczoraj wieczorem były pięściarz zatelefonował. Kilka godzin wcześniej podesłał wiadomości z materiałem wideo, którego bohaterem jest wschodząca gwiazda polskiego boksu.

Od kilku lat kariera zawodnika klubu PGE BKS Skorpion Szczecin układa się niemal modelowo. Zdominowanie krajowego podwórka stało się codziennością, a regularnością sukcesy na arenie międzynarodowej. Zanim na początku grudnia 2023 roku - gdy jako pierwszy polski bokser w historii został mistrzem świata kadetów (do lat 16) - usłyszała o nim szersza publiczność, w dorobku miał już dwa podia mistrzostw Europy.

Mowa o Fabianie Urbańskim, pięściarzu urodzonym 27 września 2007 roku, który robi furorę w boksie amatorskim. W ostatnim kwartale minionego roku ponownie zrobiło się o nim bardzo głośno, gdy na ringu w Ostrawie w kat. 80 kilogramów (półciężka) U-19 dotarł do finału. A w nim dosłownie zdeklasował Gruzina Davita Mkhetsadze. W drodze do punktowego zwycięstwa kilkukrotnie rzucił przeciwnika na deski. Tym samym przerwał trwającą prawie cztery dekady polską niemoc, powtarzając sukces Andrzeja Gołoty sprzed 39 lat. W grupie wiekowej juniorów historycznie mamy tylko trzech mistrzów Europy, pierwszym został dzisiaj zapomniany Krzysztof Pierwieniecki, olimpijczyk z Monachium.

Sytuacja jest wyjątkowa, bo legendarny "Andrew" dotąd nigdy nie wysyłał mi materiału, w którym byłoby wskazane wprost, że mowa o "następcy Gołoty".

To jest chłopak "awantura"! Popatrz, jak on fajnie boksuje. To był finał? Doprowadził do trzech liczeń tego Gruzina, a sędzia spokojnie mógł tę walkę nawet przerwać. Do tego mańkut. Dobrze to wygląda, "awantura"

---

17-letni polski bokser robi światową furorę, eksperci toną w zachwytach

Masowy kibic najwięcej może powiedzieć o tej najbardziej medialnej, czyli zawodowej karierze Gołoty, ale warto przypomnieć, że wielkie umiejętności nabywał i kompletował sukcesy właśnie w boksie amatorskim oraz olimpijskim. W 1985 roku został wicemistrzem świata juniorów (w finale przegrał z genialnym Kubańczykiem Feliksem Savonem), w 1988 roku sięgnął po brązowy medal na igrzyskach w Seulu, a rok później został trzecim pięściarzem mistrzostw Europy. W tym czasie czterokrotnie sięgał po tytuł mistrza Polski, przechodząc na zawodowstwo z bardzo dobrym bilansem walk (99 zwycięstw w 113 walkach, choć ów rekord może być niepełny).

Wracając jednak do mistrzostw Europy juniorów z 1986 roku, Andrzej Gołota kompletnie mnie zaskoczył. Z marszu dokładnie sobie przypomniał, jak wyglądała jego turniejowa drabinka.

- Stoczyłem w Kopenhadze tylko dwie walki, do rywalizacji w kat. 91 kilogramów wszedłem od półfinału. Najpierw pokonałem chyba Niemca (zawodnika RFN-u Petera Stettingera - przyp.). Sędzia przerwał pojedynek w 1. rundzie, z tego co pamiętam dwa razy był liczony i rozciąłem mu łuk brwiowy. A w finale wysoko (4:1) pokonałem Rosjanina, reprezentanta ZSRR Seturiego - sypał faktami, jak z rękawa. Doceniłem potęgę pamięci, na co były pięściarz w swoim stylu zażartował: - Tego, co robiłem wczoraj nie pamiętam, ale stare rzeczy trzymają mi się głowy. Czekaj, to już 39 lat minęło? Co ten czas wyprawia.

Andrzej Gołota dla Interii: Postanowiłem, że nie oddam tej walki walkowerem

To nie koniec reminiscencji w wydaniu byłego czterokrotnego pretendenta do tytułu mistrza świata zawodowców. Wspomniał także o smaku słodkiego rewanżu, który nastąpił już po tym, jak wywalczył złoto w czempionacie Starego Kontynentu. - Wystawili mnie w lidze do walki z Pawłem Dudą, z którym wcześniej nie poradziłem sobie dwa razy, a był ode mnie starszy bodaj o dwa lata. I wiesz, co się stało? Wykończyłem go w pierwszej rundzie, trzy razy był liczony. Taki numer udało mi się zrobić - opowiada nam Gołota. A informację potwierdza "encyklopedia wiedzy", czyli były szef Polskiego Wydziału Boksu Zawodowego, Krzysztof Kraśnicki. Walka miała miejsce 30 października 1988 roku w derbowym meczu Legia Warszawa - Gwardia Warszawa. Tamten rok Gołota zakończył z nagrodą miesięcznika "Boks" i Polskiego Związku Bokserskiego w kategorii "Bokser Roku".

Wracając do Fabiana Urbańskiego, Andrzej Gołota ma cenną wiadomość dla swojego znacznie młodszego kolegi po fachu. - Niech nigdy się nie poddaje, trzeba walczyć i iść do przodu. Boks jest dla wytrwałych - mówi legenda, będąc jednocześnie świadomym, jak trudno jest przełożyć sukcesy w młodszych grupach wiekowych na boks seniorski.

- Jest ciężko - mówi, przy okazji chwaląc już nieistniejącą kategorię "junior starszy" (obecnie jest nią młodzieżowiec). - Była ona takim naturalnym pomostem, żeby przeskok z juniorów do seniorów nie był za duży. Najgorsze, gdy utalentowany chłopak nagle gdzieś ginie i jego boks się kończy - ubolewa.

- Nie mam żadnych kompleksów, od nikogo nie czuję się gorszy. Moim celem jest złoto olimpijskie w Los Angeles - już na początku minionego roku mówił Interii Urbański, zaraz po tym, jak paletę wielkich umiejętności i możliwości pokazał na gali Suzuki Boxing Night. A, warto dodać, że w tym roku, w reaktywowanych po 21 latach rozgrywkach Polskiej Ligi Boksu wystąpił w dwóch meczach (pod banderą CKB Potężnie Ciechocinek) i obie walki wygrał, pierwszą przed czasem.

Andrzej Gołota sumiennie wziął się za niedawne problemy ze zdrowiem, o których w rozmowie z Interią drobiazgowo opowiadała pani Mariola Gołota. Dzięki temu możliwe, że jeszcze w styczniu przyleci do Polski. Powtórzone, czyli tym razem wypowiedziane życzenia, na czele ze zdrowiem, skwitował ze znaną sobie swadą.

- Tak mówisz? Oby tak było, dzięki - zakończył Andrzej Gołota.

Chcesz porozmawiać z autorem? Napisz: artur.gac@firma.interia.pl