Reklama

Reklama

Historia IO - Sztokholm 1912

Igrzyska odbywały się na nowoczesnym, 30-tysięcznym stadionie oraz 100-metrowym basenie. Po raz pierwszy zorganizowano uroczystość otwarcia , która na stałe weszła do ceremoniału olimpijskiego.

* Po raz pierwszy zastosowano także elektroniczne urządzenia pomiarowe umożliwiające ustalanie czasów z dokładnością do 0,1 sekundy. Prace sędziów na finiszu wspierał też fotograf.

Reklama

* Z programu usunięto boks, gdyż uprawianie tej dyscypliny było w Szwecji ustawowo zakazane.

* W igrzyskach wystartowało 2547 sportowców. Wśród nich było trzech Polaków. Władysław Ponurski reprezentował Austrię w biegu na 200 metrów, natomiast Karol Rómmel i Sergiusz Zahorski Rosję w jeździectwie.

* Baron Pierre de Coubertin również otrzymał złoty medal. Jego wiersz "Oda do sportu" zgłoszony do konkursu literackiego pod pseudonimem Georges Hohrod okazał się najlepszy.

* W strzelaniu do biegnącego jelenia bezkonkurencyjni okazali się gospodarze, podobnie jak w rozgrywanej po raz ostatni na igrzyskach konkurencji przeciągania liny.

* Na trasie biegu maratońskiego Portugalczyk Lassaro stracił przytomność. Dobę później zawodnik zmarł z wyczerpania. Bieg rozegrano przy niespotykanej w krajach skandynawskich temperaturze 45 stopni. Gdy Lassaro umierał, w szpitalu przy jego łóżku czuwał sam baron Pierre de Coubertin, twórca nowożytnych igrzysk.

* Taka sama kolejność na podium jak w Londynie obowiązywała po zawodach piłkarskich.

* MKOl wybrał na miejsce następnej olimpiady Berlin. Jak wiadomo dwa lata wcześniej wybuchła I Wojna Światowa. Sportowcy spotkali się dopiero w 1920 roku w belgijskiej Antwerpii.

Dowiedz się więcej na temat: Igrzyska letnie w Sztokholmie

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje