Londyńska publiczność szybko zapomniała albo nawet wybaczyła Hiszpanowi, że w piątkowym półfinale wyeliminował Szkota Andy'ego Murraya, ostatnią nadzieję na pierwszy triumf tenisisty gospodarzy w imprezie od 74 lat. Jako ostatni dokonał tego Fred Perry w 1936 roku. Oklaskiwała sprawiedliwie obu finalistów, a w pewnym momencie z tłumu dobiegł na kort krzyk "kocham cię, Rafa", który wzbudził gromki śmiech w przerwie między gemami.

24-letni Nadal był wyraźnie zrelaksowany i raczej pewny swojej przewagi. Mocno koncentrował się na grze i uniknął większych błędów czy przestojów. Cały czas kontrolował rozwój wydarzeń na korcie i starał się wywierać presję na mierzącym blisko dwa metry rywalu przy returnie.

Berdych po raz pierwszy znalazł się w opałach w siódmym gemie, w którym pozwolił Hiszpanowi odskoczyć na 40:0 przy swoim podaniu. Obronił pierwszego "break pointa", ale przy drugim został skutecznie minięty, gdy biegł do siatki.

Ponownie stracił serwis w dziewiątym gemie, w którym obronił asem pierwszego setbola, ale chwilę później jego forhend trafił w siatkę. W ten sposób po 34 minutach Nadal wygrał pierwszą partię.

Na otwarcie drugiego seta Czech nie wykorzystał trzech - ze swoich czterech w całym meczu - "break pointów". Dalej obaj pewnie wygrywali swoje podania do stanu 6:5 dla Hiszpana, który w 12. gemie przyspieszył grę, a ryzykowne uderzenia piłek po liniach pozwoliły mu przełamać rywala. Tym samym rozstrzygnął trwającą 54 minut partię na swoją korzyść.

Także w trzeciej części finału wyrównana gra toczyła się niemal do samego końca. Ją również Nadal wygrał zdobywając "breaka" w ostatnim gemie. Po dwóch godzinach i 13 minutach wykorzystał pierwszego meczbola, po którym rzucił się na kort i zrobił fikołka z radości.

"Finał Wimbledonu jest zawsze moim marzeniem, a trzymając puchar mogę powiedzieć, że dostałem więcej. Tomas masz wspaniały sezon, więc przepraszam za dzisiaj, ale życzę ci powodzenia na resztę roku" - powiedział odbierając trofeum Nadal, który otrzyma również milion funtów premii.

24-letni Berdych przed miesiącem osiągnął pierwszy wielkoszlemowy półfinał na kortach ziemnych im. Rolanda Garrosa w Paryżu. W Londynie poprawił ten rezultat i jako pierwszy Czech od 1987 roku dotarł do wimbledońskiego finału (wówczas dokonał tego pochodzący z Pragi Ivan Lendl, choć grał już z amerykańskim paszportem). Niedzielny mecz z loży królewskiej oglądał Jan Kodes, jedyny triumfator z tego kraju (1973).

"To były dla mnie dwa wspaniałe tygodnie, ale on dzisiaj był zbyt silny. W ciągu ostatniego miesiąca po raz drugi udowodnił, że jest wielkim mistrzem i przyznaję, że zasłużył na to zwycięstwo" - powiedział Berdych.

Hiszpan chociaż od początku czerwca prowadzi w klasyfikacji ATP World Tour został rozstawiony z dwójką. Zarząd All England Lawn Tennis and Croquet Club uznał bowiem, że na "jedynkę" bardziej zasługuje Szwajcar Roger Federer, sześciokrotny triumfator imprezy (2003-07 i 2009).

Tenisista z Bazylei nie obronił jednak tytułu, wyeliminowany w ćwierćfinale przez Berdycha. Brak Federera w finale Nadal wykorzystał do zdobycia drugiego tytułu w Londynie. Pierwszy wywalczył dwa lata temu, po zaskakującej wygranej ze Szwajcarem 9:7 w piątym secie. W niedzielę zdobył ósmy tytuł w Wielkim Szlemie, w którym pięciokrotnie zwyciężał w Roland Garros (2005-08 i w tym sezonie) i raz w Australian Open (2009).

Wynik finału gry pojedynczej mężczyzn:

Rafael Nadal (Hiszpania, 2) - Tomas Berdych (Czechy, 12) 6:3, 7:5, 6:4.

Wszyscy zwycięzcy Wimbledonu (do 1906 roku startowali w nim tylko tenisiści brytyjscy):

1877 - Spencer Gore (W.Brytania)

1878 - Frank Hadow (W.Brytania)

1879 - John Hartley (W.Brytania)

1980 - John Hartley (W.Brytania)

1881 - Willie Renshaw (W.Brytania)

1882 - Willie Renshaw (W.Brytania)

1883 - Willie Renshaw (W.Brytania)

1884 - Willie Renshaw (W.Brytania)

1885 - Willie Renshaw (W.Brytania)

1886 - Willie Renshaw (W.Brytania)

1887 - Herbert Lawford (W.Brytania)

1888 - Ernest Renshaw (W.Brytania)

1889 - Willie Renshaw (W.Brytania)

1890 - Willoughby Hamilton (W.Brytania)

1891 - Wilfred Baddeley (W.Brytania)

1892 - Wilfred Baddeley (W.Brytania)

1893 - Joshua Pim (W.Brytania)

1894 - Joshua Pim (W.Brytania)

1895 - Wilfred Baddeley (W.Brytania)

1896 - Harold Mahoney (W.Brytania)

1897 - Reggie Doherty (W.Brytania)

1898 - Reggie Doherty (W.Brytania)

1899 - Reggie Doherty (W.Brytania)

1900 - Reggie Doherty (W.Brytania)

1901 - Arthur Gore (W.Brytania)

1902 - Laurie Doherty (W.Brytania)

1903 - Laurie Doherty (W.Brytania)

1904 - Laurie Doherty (W.Brytania)

1905 - Laurie Doherty (W.Brytania)

1906 - Laurie Doherty (W.Brytania)

1907 - Norman Brookes (Australia)

1908 - Arthur Gore (W.Brytania)

1909 - Arthur Gore (W.Brytania)

1910 - Tony Wilding (Nowa Zelandia)

1911 - Tony Wilding (Nowa Zelandia)

1912 - Tony Wilding (Nowa Zelandia)

1913 - Tony Wilding (Nowa Zelandia)

1914 - Norman Brookes (Australia)

1915-18 - nie rozgrywano

1919 - Gerald Patterson (Australia)

1920 - Bill Tilden (USA)

1921 - Bill Tilden (USA)

1922 - Gerald Patterson (Australia)

1923 - Bill Johnston (USA)

1924 - Jean Borotra (Francja)

1925 - Rene Lacoste (Francja)

1926 - Jean Borotra (Francja)

1927 - Henri Cochet (Francja)

1928 - Rene Lacoste (Francja)

1929 - Henri Cochet (Francja)

1930 - Bill Tildenn (USA)

1931 - Sidney Wood (USA)

1932 - Ellsworth Vines (USA)

1933 - Jack Crawford (Australia)

1934 - Fred Perry (W.Brytania)

1935 - Fred Perry (W.Brytania)

1936 - Fred Perry (W.Brytania)

1937 - Don Budge (USA)

1938 - Don Budge (USA)

1939 - Bobby Riggs (USA)

1940-45 - nie rozgrywano

1946 - Yvon Petra (Francja)

1947 - John Kramer (USA)

1948 - Bob Falkenburg (USA)

1949 - Ted Schroeder (USA)

1950 - Budge Patty (USA)

1951 - Dick Savitt (USA)

1952 - Francis Sedgman (Australia)

1953 - Vic Seixas (USA)

1954 - Jaroslav Drobny (Czechosłowacja)

1955 - Tony Trabert (USA)

1956 - Lewis Hoad (Australia)

1957 - Lewis Hoad (Australia)

1958 - Ashley Cooper (USA)

1959 - Alex Olmedo (USA)

1960 - Neale Fraser (Australia)

1961 - Rod Laver (Australia)

1962 - Rod Laver (Australia)

1963 - Chuck McKinley (USA)

1964 - Roy Emerson (Australia)

1965 - Roy Emerson (Australia)

1966 - Manuel Santana (Hiszpania)

1967 - John Newcombe (Australia)

1968 - Rod Laver (Australia)

1969 - Rod Laver (Australia)

1970 - John Newcombe (Australia)

1971 - John Newcombe (Australia)

1972 - Stan Smith (USA)

1973 - Jan Kodes (Czechosłowacja)

1974 - Jimmy Connors (USA)

1975 - Arthur Ashe (USA)

1976 - Bjoern Borg (Szwecja)

1977 - Bjoern Borg (Szwecja)

1978 - Bjoern Borg (Szwecja)

1979 - Bjoern Borg (Szwecja)

1980 - Bjoern Borg (Szwecja)

1981 - John McEnroe (USA)

1982 - Jimmy Connors (USA)

1983 - John McEnroe (USA)

1984 - John McEnroe (USA)

1985 - Boris Becker (Niemcy)

1986 - Boris Becker (Niemcy)

1987 - Pat Cash (Australia)

1988 - Stefan Edberg (Szwecja)

1989 - Boris Becker (Niemcy)

1990 - Stefan Edberg (Szwecja)

1991 - Michael Stich (Niemcy)

1992 - Andre Agassi (USA)

1993 - Pete Sampras (USA)

1994 - Pete Sampras (USA)

1995 - Pete Sampras (USA)

1996 - Richard Krajicek (Holandia)

1997 - Pete Sampras (USA)

1998 - Pete Sampras (USA)

1999 - Pete Sampras (USA)

2000 - Pete Sampras (USA)

2001 - Goran Ivanisevic (Chorwacja)

2002 - Lleyton Hewitt (Australia)

2003 - Roger Federer (Szwajcaria)

2004 - Roger Federer (Szwajcaria)

2005 - Roger Federer (Szwajcaria)

2006 - Roger Federer (Szwajcaria)

2007 - Roger Federer (Szwajcaria)

2008 - Rafael Nadal (Hiszpania)

2009 - Roger Federer (Szwajcaria)

2010 - Rafael Nadal (Hiszpania)