To Agassi na początku lat 90. zszokował konserwatywnych Brytyjczyków wychodząc na kort szacownego All England Lawn Tennis Clubu w Wimbledonie w kolorowej koszulce, w długich szortach i z opaską na głowie, przytrzymującą niesforne, długie jak u hipisa loki. Jednak pisano, że szybko łysiejący tenisista już wtedy "doczepiał" sobie treskę...

Po zakończeniu kariery tenisowej znowu zaszokował świat tenisa przyznając w swej autobiografii, zatytułowanej "Open" (2009), że zdarzało mu się, szczególnie w "kryzysowym" roku 1997, stosować środki dopingujące, co ukrywał, kłamiąc przed komisją dyscyplinarną Association of Tennis Professionals (ATP).

Wcześniej, 22.10.2001 r. Andre Agassi ożenił się tworząc ze sławną niemiecką mistrzynią kortów Steffi Graf najbardziej znane tenisowe małżeństwo. To był jego drugi ożenek. W 1997 r. poślubił aktorkę Brooke Shields, ale wytrwał w tym związku zaledwie dwa lata. Dzieci Andre i Steffi, syn Jade Gil, urodzony 4 dni po ślubie i córka Jaz Elle (ur.w 2003 r.) są zapewne genetycznie uwarunkowane, by zostać mistrzami rakiety...

Andre Kirk Agassi urodził się 29.04.1970 r. w Las Vegas, gdzie i dziś mieszka. Jest synem Emmanuela (Mike'a) Aghassiana, z pochodzenia Irańczyka, z domieszką krwi armeńskiej i Elizabeth Agassi (z domu Dudley). Ojciec był bokserem, reprezentantem Iranu na IO 1948 i 1952 r. O bardzo dominującym i impulsywnym tacie pisano, że podobno zabierał ze sobą na mecze syna... młotek i niezadowolony walił nim ze złości w ogrodzenie kortu, gdy syn "gubił głupie" punkty. Czasami też krzyczał na sędziów, za co niejednokrotnie wyrzucano go z trybun...

13-letni Andre został wysłany do słynnej Akademii Tenisowej Nicka Bollettieriego na Florydę na naukę, ale mogła ona trwać zaledwie trzy miesiące, bo rodzinę na tyle tylko było stać. Jednak gdy boss Akademii zobaczył Agassiego na korcie, zadzwonił do ojca młodego tenisisty i powiedział mu: - Zabierz swój czek. On zostanie tu za darmo. Wystarczyło 10 minut, by Bollettieri zorientował się, że widzi jeden z największych naturalnych tenisowych talentów.

Na zawodowstwo Agassi przeszedł, gdy miał 16 lat. W końcu 1986 r. zajmował 91. miejsce w rankingu światowym ATP, a rok później już 25. W 1988 r. przekroczył sumę 2 milionów dol. nagród i to tylko w 43 turniejach. Rok 1988 zakończył na 3. miejscu w rankingu ATP, za Ivanem Lendlem i Matsem Wilanderem. ATP i "Tennis Magazine" uznali go za gracza, który zrobił największe postępy.

Gdyby nie to, że "bojkotował" Wimbledon, nie chcąc podporządkować się przepisom o obowiązku białego stroju, może wygrałby ten prestiżowy turniej wcześniej, a tak triumf na trawnikach Wimbledonu w 1992 r. był jego pierwszym tytułem wielkoszlemowym. Potem przyszła seria zwycięstw w Australian Open (1995, 2000, 2001, 2003). Na kortach im. Rolanda Garrosa w Paryżu wygrał finał tylko raz (1999), w US Open zwyciężał 2 razy (1994, 1999). 10 kwietnia 1995 r. osiągnął pierwsze miejsce w klasyfikacji ATP i utrzymał tę pozycję 30 tygodni, do listopada 1995 r.To był najlepszy rok w jego karierze. Wygrał 73 mecze, a przegrał tylko 9. W następnym roku zdobył złoty medal igrzysk w grze pojedynczej na kortach w Atlancie, wygrywając w trzech setach z Sergi Bruguerą.

Jego tenisowy bilans to 870 wygranych (76,05 procent) i 274 przegrane mecze; 68 wygranych turniejów, w tym 60 uznawanych przez ATP. Jego pojedynki z rodakiem Pete'em Samprasem były atrakcją wielu finałów tych turniejów. Jako jeden z niewielu Agassi wygrał wszystkie cztery turnieje wielkoszlemowe. Zakończył karierę 3 września 2006 r. po przegranej w 3 rundzie US Open. Zarobił na kortach 31 152 975 dol., co daje mu trzecie miejsce na liście najlepiej zarabiających tenisistów wszech czasów.

Andre Agassi Jest założycielem Charitable Foundation, która zebrała ponad 60 mln dol. na pomoc dzieciom południowej Nevady. Zdarza mu się jeszcze grać w meczach pokazowych. Jeden taki mecz mieli okazję oglądać widzowie na kortach Wimbledonu w maju 2009 r., gdy Agassi w parze ze Steffi Graf zagrał miksta z Timem Henmanem i Kim Clijsters.