Gollob mistrzem świata w jeździe na żużlu!

Najlepszy polski żużlowiec Tomasz Gollob wygrał Grand Prix Włoch i zapewnił sobie tytuł mistrza świata! "Cesarz żużla" świętował sukces jeszcze przed wielkim finałem, ale zachował koncentrację, wrócił na tor i wygrał.

Kliknij tutaj, aby zobaczyć zapis relacji na żywo z Grand Prix Włoch!

Reklama

Przed ostatnią eliminacją w Bydgoszczy Gollob ma wystarczającą przewagę nad najgroźniejszymi rywalami - Jarosławem Hampelem i Jasonem Crumpem.

To największy sukces w karierze 39-letniego Golloba. Wcześniej zdobył sześć medali IMŚ - dwa srebrne i cztery brązowe.

Gollob rozpoczął zawody od zaledwie jednego punktu, ale startował z najgorszego trzeciego pola. Później nikt nie był w stanie go pokonać. Do półfinału nie awansował najgroźniejszy rywal Polaka - Jason Crump, którego w ostatnim biegu rundy zasadniczej fantastyczną szarżą wyprzedził inny reprezentant Polski Rune Holta.

Po tym biegu w walce o tytuł pozostali już tylko dwaj Polacy, bo szansę na pokonanie Golloba zachował tylko Hampel. Nie wystartował jednak najlepiej w drugim półfinale - do końca walczył z Chrisem Harrisem o 2. lokatę, premiowaną awansem do finału. Razem wpadli na metę, ale polski sędzia uznał, że szybszy był Anglik. Oznaczało to, że Gollob ma już wystarczającą przewagę, by świętować zdobycie mistrzostwa świata.

Zawody przerwano na chwilę, aby dać głos nowemu mistrzowi świata.

- Przepraszam, że musieliście czekać aż 20 lat na mój tytuł - powiedział bardzo wzruszony Tomasz Gollob.

Jednym z pierwszych, którzy gratulowali mu sukcesu, był mistrz świata z poprzedniego roku Jason Crump. Australijczyk przekazał Gollobowi swój plastron z numerem 1, z zaklejonym nazwiskiem i napisanym flamastrem nazwiskiem nowego mistrza.

Po krótkiej przerwie żużlowcy wrócili na tor i rozegrali bieg finałowy. Gollob, jadąc z pierwszego pola, wygrał start, ale na dystansie bardzo mocno naciskał go Harris, jednak Polak nie pozwolił się wyprzedzić.

W Bydgoszczy (9 października) rozstrzygną się losy pozostałych medali. Drugie miejsce w klasyfikacji generalnej zajmuje Hampel, a trzecie Crump.

Wypowiedzi po Grand Prix:

Tomasz Gollob: "To był fantastyczny wieczór i bardzo dobry dla mnie dzień. To, że udało mi się zdobyć tytuł, jeszcze do mnie nie dotarło, ciągle jestem w transie i cały czas jadę. Zrobiłem to dla wszystkich, którzy czekali na mój pierwszy tytuł mistrza świata, dla kibiców, dla kraju. Jeżeli wystarczy mi sił, to może jeszcze raz to powtórzę. Zawsze marzyłem o zdobyciu tego tytułu i w końcu się udało".

Greg Hancock: "Nie wszystko poszło dzisiaj tak, jak sobie to wcześniej założyłem, ale mój wynik mimo wszystko i tak jest dobry. Lepszych osiągnięć będę szukał w przyszłym sezonie, a teraz chciałem podziękować wszystkim kibicom i sponsorom za wspaniały wieczór".

Chris Harris: "Wierzyłem, że mogę tu przyjechać i powalczyć o więcej niż tylko kilka punktów. Myślę, że wszyscy mogą być zadowoleni z mojego występu. Gratulacje dla Tomasza Golloba, który dzisiaj zaprezentował się tu znakomicie i zasłużył na tytuł mistrza".

Czytaj także

Tomasz Gollob - "cesarz żużla"

Wyniki GP Włoch

1. Tomasz Gollob (Polska) 22 (1, 3, 3, 3, 3, 3, 6)

2. Chris Harris (W. Brytania) 18 (3, 2, 3, 3, 1, 2, 4)

3. Greg Hancock (USA) 14 (3, 3, 2, w, 1, 3, 2)

4. Nicki Pedersen (Dania) 11 (3, 1, 1, 1, 3, 2, 0)

5. Jarosław Hampel (Polska) 10 (2, 1, 2, 1, 3, 1)

6. Rune Holta (Polska) 9 (0, 3, d, 2, 3, 1)

7. Hans Andersen (Dania) 8 (1, w, 2, 3, 2, 0)

8. Andreas Jonsson (Szwecja) 8 (0, 1, 3, 2, 2, 0)

9. Jason Crump (Australia) 7 (0, 3, d, 2, 2)

10. Chris Holder (Australia) 7 (2, 0, u, 3, 2,)

11. Magnus Zetterstroem (Szwecja) 7 (2, 2, 1, 2, 0)

12. Davey Watt (Australia) 6 (3, 2, 0, 1, 0)

13. Fredrik Lindgren (Szwecja) 6 (1, 2, 3, 0, 0)

14. Tai Woffinden (W. Brytania) 6 (1, 1, 2, 1, 1)

15. Kenneth Bjerre (Dania) 4 (2, 0, 1, 0, 1)

16. Matia Carpanese (Włochy) 1 (u, 0, 1, 0, 0)

Wielki finał GP Włoch

1. Gollob, 2. Harris, 3. Hancock, 4. Pedersen

Półfinały:

1. Gollob, 2. Pedersen, 3. Holta, 4. Jonsson

1. Hancock, 2. Harris, 3. Hampel, 4. Andersen

Runda zasadnicza

1. bieg: 1. Pedersen, 2. Bjerre, 3. Andersen, 4. Jonsson

2. bieg: 1. Harris, 2. Hampel, 3. Woffinden, 4. Carpanase

3. bieg: 1. Watt, 2. Zetterstroem, 3. Lindgren, 4. Crump

4. bieg: 1. Hancock, 2. Holder, 3. Gollob, 4. Holta

5. bieg: 1. Hancock, 2. Zetterstroem, 3. Pedersen, 4. Carpanese

6. bieg: 1. Holta, 2. Watt, 3. Hampel, Andersen (w)

7. bieg: 1. Crump, 2. Harris, 3. Jonsson, 4. Holder

8. bieg: 1. Gollob, 2. Lindgren, 3. Woffinden, 4. Bjerre

9. bieg: 1. Gollob, 2. Hampel, 3. Pedersen, 4. Crump (d)

10. bieg: 1. Lindgren, 2. Andersena, 3. Carpanese, Holder (u)

11. bieg: 1. Jonsson, 2. Woffinden, 3. Zetterstroem, Holta (d)

12. bieg: 1. Harris, 2. Hancock, 3. Bjerre, 4. Watt

13. bieg: 1. Harris, 2. Holta, 3. Pedersen, 4. Lindgren

14. bieg: 1. Andersen, 2. Crump, 3. Woffinden, 4. Hancock (w)

15. bieg: 1. Gollob, 2. Jonsson, 3. Watt, 4. Carpanese

16. bieg: 1. Holder, 2. Zetterstroem, 3, Hampel, 4. Bjerre

17. bieg: 1. Pedersen, 2. Holder, 3. Woffinden, 4. Watt

18. bieg: 1. Gollob, 2. Andersen, 3. Harris, 4. Zetterstroem

19. bieg: 1. Hampel, 2. Jonsson, 3. Hancock, 4. Lindgren

20. bieg: 1. Holta, 2. Crump, 3. Bjerre, 4. Carpanese

Czołówka klasyfikacji generalnej

1. Gollob 163 pkt.

2. Hampel 131

3. Crump 129

4. Bjerre 102

5. Holta 97

Złoci medaliści mistrzostw świata:

1936, Londyn: Lionel Van Praag (Australia)

1937, Londyn: Jack Milne (USA)

1938, Londyn: Bluey Wilkinson (Australia)

1949, Londyn: Tommy Price (Anglia)

1950, Londyn: Fred Williams (Walia)

1951, Londyn: Jack Young (Australia)

1952, Londyn: Jack Young (Australia)

1953, Londyn: Fred Williams (Walia)

1954, Londyn: Ronnie Moore (Nowa Zelandia)

1955, Londyn: Peter Craven (Anglia)

1956, Londyn: Ove Fundin (Szwecja)

1957, Londyn: Barry Briggs (Nowa Zelandia)

1958, Londyn: Barry Briggs (Nowa Zelandia)

1959, Londyn: Ronnie Moore (Nowa Zelandia)

1960, Londyn: Ove Fundin (Szwecja)

1961, Malmoe: Ove Fundin (Szwecja)

1962, Londyn: Peter Craven (Anglia)

1963, Londyn: Ove Fundin (Szwecja)

1964, Goeteborg: Barry Briggs (Nowa Zelandia)

1965, Londyn: Bjoern Knutsson (Szwecja)

1966, Goeteborg: Barry Briggs (Nowa Zelandia)

1967, Londyn: Ove Fundin (Szwecja)

1968, Goeteborg: Ivan Mauger (Nowa Zelandia)

1969, Londyn: Ivan Mauger (Nowa Zelandia)

1970, Wrocław: Ivan Mauger (Nowa Zelandia)

1971, Goeteborg: Ole Olsen (Dania)

1972, Londyn: Ivan Mauger (Nowa Zelandia)

1973, Chorzów: Jerzy Szczakiel (Polska)

1974, Goeteborg: Anders Michanek (Szwecja)

1975, Londyn: Ole Olsen (Dania)

1976, Chorzów: Peter Collins (Anglia)

1977, Goeteborg: Ivan Mauger (Nowa Zelandia)

1978, Londyn: Ole Olsen (Dania)

1979, Chorzów: Ivan Mauger (Nowa Zelandia)

1980, Goeteborg: Michael Lee (Anglia)

1981, Londyn: Bruce Penhall (USA)

1982, Los Angeles: Bruce Penhall (USA)

1983, Norden: Egon Mueller (RFN)

1984, Goeteborg: Erik Gundersen (Dania)

1985, Bradford: Erik Gundersen (Dania)

1986, Chorzów: Hans Nielsen (Dania)

1987, Amsterdam: Hans Nielsen (Dania)

1988, Vojens: Erik Gundersen (Dania)

1989, Monachium: Hans Nielsen (Dania)

1990, Bradford: Per Jonsson (Szwecja)

1991, Goeteborg: Jan O. Pedersen (Dania)

1992, Wrocław: Gary Havelock (Anglia)

1993, Pocking: Sam Ermolenko (USA)

1994, Vojens: Tony Rickardsson (Szwecja)

1995, cykl Grand Prix: Hans Nielsen (Dania)

1996, cykl Grand Prix: Billy Hamill (USA)

1997, cykl Grand Prix: Greg Hancock (USA)

1998, cykl Grand Prix: Tony Rickardsson (Szwecja)

1999, cykl Grand Prix: Tony Rickardsson (Szwecja)

2000, cykl Grand Prix: Mark Loram (Anglia)

2001, cykl Grand Prix: Tony Rickardsson (Szwecja)

2002, cykl Grand Prix: Tony Rickardsson (Szwecja)

2003, cykl Grand Prix: Nicki Pedersen (Dania)

2004, cykl Grand Prix: Jason Crump (Australia)

2005, cykl Grand Prix: Tony Rickardsson (Szwecja)

2006, cykl Grand Prix: Jason Crump (Australia)

2007, cykl Grand Prix: Nicki Pedersen (Dania)

2008, cykl Grand Prix: Nicki Pedersen (Dania)

2009, cykl Grand Prix: Jason Crump (Australia)

2010, cykl Grand Prix: Tomasz Gollob (Polska)

Lista zawodników, którzy więcej niż jeden raz byli indywidualnymi mistrzami świata:

6 - Ivan Mauger (Nowa Zelandia): 1968, 1969, 1970, 1972, 1977, 1979

Tony Rickardsson (Szwecja): 1994, 1998, 1999, 2001, 2002, 2005

5 - Ove Fundin (Szwecja): 1956, 1960, 1961, 1963, 1967

4 - Barry Briggs (Nowa Zelandia): 1957, 1958, 1964, 1966

Hans Nielsen (Dania): 1986, 1987, 1989, 1995

3 - Erik Gundersen (Dania): 1984, 1985, 1988

Ole Olsen (Dania): 1971, 1975, 1978

Nicki Pedersen (Dania): 2003, 2007, 2008

Jason Crump (Australia): 2004, 2006, 2009

2 - Peter Craven (Anglia): 1955, 1962

Ronnie Moore (Nowa Zelandia): 1954, 1959

Bruce Penhall (USA): 1981, 1982

Fred Williams (Walia): 1950, 1953

Jack Young (Australia): 1951, 1952

Reklama

Najlepsze tematy

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje